Η Νέα Ηγεσία, Το Παλιό και Το Νέο

Του Γιάννη  Κατωπόδη

Σε αυτές τις τόσο σημαντικές Δημοτικές Εκλογές συγκρούονται σε τοπικό αλλά και σε ευρύτερο πολιτικό επίπεδο, δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικές πολιτικές, δύο διαφορετικές φιλοσοφίες, δύο διαφορετικές γενιές γενικότερα. Μια παλιά ξοφλημένη και χρεοκοπημένη ιδεολογία που αδίκησε όχι μόνο τον τόπο μας, τον  ίδιο τον εαυτό της και όσους την εκπροσώπησαν κατά καιρούς τα τελευταία 40 χρόνια, αλλά – το χειρότερο- ενέγραψε και υποθήκη το μέλλον των νέων  μας και πιθανόν και το μέλλον των εγγονών μας. Αυτή η χρεοκοπημένη γενιά πιστεύει ακόμη ότι υπάρχει ρόλος για αυτήν και δυστυχώς δεν δείχνει να έχει καταλάβει τη σοβαρότητα των ευθυνών που τις αναλογεί και που η κοινωνία και ιδιαίτερα η νέα γενιά τις αποδίδει. Στο Δήμος μας αυτή η ανέφελη και συνάμα ωφελιμιστική εκτίμηση εκ μέρους της παλιάς τάξης πραγμάτων, εκφράζεται πολιτικά με διάφορους τρόπους, κυρίως μέσα από αλαζονικούς  τρόπους πολιτικής συμπεριφοράς, με συμμετοχή σε δήθεν αυτόνομους εκλογικούς συνδυασμούς με μοναδικά ερείσματα στη κοινωνία τις προσωπικές τους φαντασιώσεις, αλλά πρωτίστως με τη μεγάλη διασπορά σε διαφορετικούς κατά καιρούς  συνδυασμούς, παλαιών παραγόντων με χαρακτηριστικά «δεινοσαύρων» της τοπικής πολιτικής και κύριο σκοπό την πολιτική τους επιβίωση και τη διατήρηση των κεκτημένων τόσων ετών. Η νίκη τους θα είναι μια ήττα και μια ακόμη αναβολή του νέου που έρχεται. Η ήττα τους θα είναι η αρχή της πραγματικής ανατροπής και η αναγκαία συνθήκη για να ενταχθούν οι νέοι μας στη πολιτική και να σχεδιάσουν οι ίδιοι το μέλλον που τους αξίζει. Το μέλλον τους ανήκει και το αξίζουν, όχι μόνο γιατί πρόκειται για μια προικισμένη και μορφωμένη γενιά, ίσως την καλύτερη που έχει αναδείξει ιστορικά η Ελληνική κοινωνία, αλλά για μια γενιά που αν της δοθεί η σκυτάλη θα κάνει θαύματα, γιατί έχει μάθει και έχει σπουδάσει πολλά, έχει ζήσει στα δύσκολα και είναι ποιά έτοιμη να αποδώσει τα μέγιστα για το καλό όλων μας.

Για να πετύχει όμως αυτή η βαθειά αλλαγή, αναγκαίο είναι να βρεθεί  η δυναμική και το πρόσωπο της ηγεσίας, το οποίο θα εκφράζει το νέο και θα προσωποποιεί τουλάχιστον στο τοπικό επίπεδο τη προσπάθεια αυτή. Η νέα ηγεσία δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τα χαρακτηριστικά   του   παλιού  ηγεμόνα, αλλά θα χτίζεται από τα χαρακτηριστικά του νέου δημοκράτη ηγέτη της εποχής της τεχνολογίας. Αυτά τα χαρακτηριστικά εν συντομία είναι : Δημοκράτης – (Όχι απολυταρχικός) , Οι αποφάσεις παίρνονται αφού ακουστεί η βάση – (Σε αντίθεση με αποφάσεις που επιβάλλονται με σταλινικού τύπου μεθόδους), Ελκυστικός , βασίζει την ηγεσία του στη πειθώ που εκφράζει η γνώμη του και στο τρόπο του – (Σε αντίθεση με τον παλιό ηγεμόνα που βασίζεται στο μύθο της εξουσίας του), Επικοινωνιακός με επαφή με τον Δημότη – (Σε αντίθεση με το παραδοσιακό γραφειοκράτη ηγέτη που ασκεί διοίκηση από το γραφείο του), Ψηφιακά ενταγμένος ώστε να μπορεί να εκμεταλλευτεί το εικονικό μας μέλλον, Επιτυχημένος επαγγελματικά ώστε αποδεδειγμένα να  μπορεί να διοικήσει  το πολύπαθο Δήμο μας.

Αυτά τα χαρακτηριστικά τα έχει ο Γιώργος ο Αράπογλου και αξίζει να δοκιμαστεί μαζί με τους νέους από τον δικό του αλλά και από άλλους συνδυασμούς.