Αν δούμε λίγο διαχρονικά τις αναπτυξιακές προσπάθειες στο νησί μας θα παρατηρήσουμε τα εξής σημαντικά :

1. Από τη δεκαετία του 80 ξεκινώντας η Λευκάδα γνώρισε τους ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης από οποιοδήποτε άλλο νομό της Ελλάδας και από ένα νησί με φτωχό πληθυσμό εξελίχθηκε σε ένα νησί  με εισόδημα αρκετά πάνω από το μέσο ελληνικό κατά κεφαλήν εισόδημα με κύρια πηγή τον τουρισμό.
2. Αυτό έγινε κατορθωτό, παρότι τα έργα υποδομής (δημόσιες επενδύσεις) είναι από τα φτωχότερα από οποιοδήποτε άλλο νησί της περιφέρειάς μας, χάριν κυρίως της φήμης του ανεκτίμητου φυσικού περιβάλλοντος του νησιού, και της άοκνης προσπάθειας του λαού της, για πρόοδο, αλλά εις βάρος της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής. Δηλαδή η Λευκάδα απέκτησε ανταγωνιστικό τουριστικό πλεονέκτημα ακριβώς λόγω της έλλειψης μαζικών και φαραωνικών ιδιωτικών επεμβάσεων στο φυσικό της περιβάλλον που έμεινε σχεδόν αναλλοίωτο σε σχέση με τα άλλα ανταγωνιστικά νησιά και μπόρεσε να ανεβάσει το μέσο επίπεδο διαβίωσης του πληθυσμού της επειδή οι ιδιωτικές επενδύσεις ήταν μικρές και μπορούσαν να γίνουν από τους ίδιους τους Λευκαδίτες και όχι από πολυεθνικούς γίγαντες.
3. Η κατάσταση αυτή έχει φτάσει στα όρια της , από τη στιγμή που άνοιξε η Εγνατία οδός και αναμένεται να παραδοθεί η Ιόνια οδός, αφού οι δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές (δρόμοι, λιμάνια, νερό, οργάνωση παραλιών, καθαριότητα, εκπαίδευση στο τουριστικό προϊόν κ.α. ) δεν επαρκούν για να καλύψουν το συνεχώς αυξανόμενο αναμενόμενο  τουριστικό κύμα.

Έτσι λοιπόν σωστά ο Δήμος Λευκάδας βάζει σε δημόσιο διάλογο ένα σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης  με σκοπό να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να προετοιμαστούμε κατάλληλα.

Οι άξονες της ήπιας, αειφόρου τουριστικής ανάπτυξης πρέπει να συνεχιστούν και να συνδυαστούν με νέες παρεμβάσεις κυρίως στο τομέα των υποδομών (εκπαίδευση , δρόμοι, καθαριότητα, χρηματοδότηση ιδιωτικών επενδύσεων  κλ.π) ώστε το παραγόμενο εισόδημα να μένει κατά κύριο λόγο στο τόπο μας και το φυσικό περιβάλλον να διατηρείτε ως «κόρη οφθαλμού».

Εσωτερικά υπάρχει μια ανισορροπία ανάπτυξης μεταξύ ανατολικής και δυτικής Λευκάδας και μια άλλη μεταξύ παραθαλάσσιας και ορεινής, οι οποία πρέπει να αμβλυνθεί δίνοντας βάρος στις επενδύσεις στην ορεινή και δυτική Λευκάδα, η οποία συγκεντρώνει και τις φυσικές υποδομές για φιλοξενία μεγάλου τουριστικού ρεύματος (Πόρτο κατσίκι, Βασιλική, Εγκρεμνοί, Λευκάτας, Γιαλός κλ.π). Στο κόλπο της Βασιλικής και προς τη πλευρά της Πόντης και της Νηράς  μπορεί να γίνει ένα λιμάνι που θα εξυπηρετεί μεγάλα πλοία και κρουαζιερόπλοια, μόνο  όμως αν συνδυαστεί με ένα δυτικό οδικό άξονα προς τη πόλη της Λευκάδας και βελτιωμένους κάθετους δρόμους σε παραλίες οργανωμένες, μαζί με τον εγκάρσιο οδικό άξονα του νησιού μπορεί να απογιώσει το νησί από άποψης ποιοτικού τουρισμού . Αυτό το πολλαπλό έργο θα αποκαταστήσει την περίφημη από τα προιστορικά χρόνια θαλάσσια διαδρομή Αιγαίο – Λευκάτας  – Ιταλία και θα μετατρέψει τη Λευκάδα σε νησί με λιμάνι (που δεν έχει σήμερα), το οποίο θα συνδέεται με την Εγνατία και την Ιόνιο οδό.

Οι παρατηρήσεις μας στα αναγραφόμενα στο επίσημο σχέδιο του Δήμου

1. Έχει ξεχαστεί από τα τοπικά προϊόντα το θυμαρίσιο μέλι της Νοτιοδυτικής Λευκάδας
2. Το Κ.Δ.Β.Μ. του Δήμου όλο το χειμώνα και κάθε χειμώνα πρέπει να εκπαιδεύει υποχρεωτικά όσους ασχολούνται με τον τουρισμό σε όλες τις μορφές του.
3. Σηματοδότηση και ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων του νησιού και συνέχιση των ανασκαφών όπου υπάρχουν ενδείξεις. Το παράδειγμα του Αγίου Νικολάου στη Νηρά είναι σημαντικό και η ανασκαφή στο Αθάνι.
4. Το περιβάλλον είναι ο πλούτος μας και ιδιαίτερα η προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος στις δυτικές παραλίες από τα διερχόμενα πλοία.
5. Από τον κατάλογο των προς υπαγωγή σε παραδοσιακούς οικισμούς λείπουν τα χωριά Δράγανο και Πανοχώρι, το παλιό Κομηλιό και τα χωριά των Ηνωμένων πολιτειών, από τα οποία πολλά έχουν μείνει αναλλοίωτα στο χρόνο να θυμίζουν άλλες εποχές.
6. Αποκατάσταση των παλιών μονοπατιών στη νοτιοδυτική Λευκάδα (Πόντη – Αθάνι, Γιαλός Αθάνι, Δράγανο – Κομηλίο – παραλία κ.α)
7. Υπογειοποίηση του δικτυου της ΔΕΗ δεν χρειάζεται μόνο στη πόλη αλλά και στους οικισμούς Καρυώτες, Δράγανο και Αθάνι
8. ¨Ένας ποδηλατόδρομος – πεζόδρομος μπορεί να γίνει από τα όρια του Κομηλιού ως τη διασταύρωση του δρόμου με την παραλία εγκρεμνοί.
9. Ανασκαφές για την Ομηρική Ιθάκη πρέπει να γίνουν και στα όρια του Αγίου Πέτρου όπου υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις αρχαίου οχυρωμένου οικισμού
10. Αξιοποίηση και ανάδειξη των γερμανικών σπιτιών πάνω από τον Άγιο Πέτρο και του Ιταλικού παρατηρητηρίου στο Δράγανο σαν ιστορικών μνημείων
11. Ο αθλητικός τουρισμός έχει ανάγκη από τη συντήρηση των παλαιών και κατασκευή νέων γηπέδων κυρίως ποδοσφαίρου σε συνδυασμό με τουριστικές υποδομές (Π.χ. ο Άγιος Πέτρος με το γήπεδό του μπορεί και λόγω κλίματος να εξελιχθεί σε κέντρο προετοιμασίας ομάδων)
12. Έχει ξεχαστεί η αναφορά στη γιορτή μελιού του Δραγάνου
13. Το εντυπωσιακότερο σημείο θέασης σε όλη τη Δυτική πλευρά βρίσκεται στη θέση βίγλα πάνω από το Πανοχώρι Δραγάνου το οποίο αποτελεί και την υψηλότερη κορυφή με θέα στις δυτικές παραλίες
14. Τουαλέτες, νερό, ναυαγοσώστες, αλλαξιέρες και καθαριότητα σε όλες τις δυτικές παραλίες
15. Ανάπτυξη τουριστικών εφαρμογών  για tablets και κινητά τηλέφωνα με σκοπό την καθοδήσηση του τουρίστα στα σημεία ενδιαφέροντος
16. Οργάνωση των ΣΑΠΦΕΙΩΝ κάθε χρόνο και δημιουργία ανοικτού θεάτρου στη χερσόνησο Λευκάτα γι’ αυτό το σκοπό
17. Συνεργασία με τη μητρόπολη για τον μοναστηριακό τουρισμό
18. Ενίσχυση του μαθητικού τουρισμού μέσω του Κ.Π.Ε. Σφακιωτών μα περιηγήσεις σε όλο το νησί
19. Ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής και διασύνδεσης της με τον τουρισμό και της επιστροφής της νεολαίας στο νησί
20. Οργάνωση και αποτύπωση πολιτιστικών διαδρομών στο νησί.

1.         Ποιες ανάγκες ή προβλήματα κρίνετε ότι υπάρχουν στην περιοχή του Δήμου στον τομέα του Περιβάλλοντος και της Ποιότητας Ζωής; (π.χ. χώροι πρασίνου, καθαριότητα, στάθμευση, διαχείριση απορριμμάτων, αποχέτευση, αστική ανάπτυξη, πολεοδομία, υποδομές και τεχνικά έργα,  κλπ.)

1. 2.         Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα προβλήματα που αναφέρατε;

1. 1.       Ποιες ανάγκες ή προβλήματα κρίνετε ότι υπάρχουν στον τομέα της Κοινωνικής Πολιτικής, Υγείας, Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού; (π.χ. βελτίωση υπηρεσιών, ανάπτυξη νέων υπηρεσιών, έλλειψη σχετικών υποδομών, κλπ.)

1. 2.       Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα προβλήματα που αναφέρατε;

1. 1.       Ποιες ανάγκες ή προβλήματα κρίνετε ότι υπάρχουν στον τομέα της Τοπικής Οικονομίας και της Απασχόλησης; (π.χ. βελτίωση υπηρεσιών, ανάπτυξη νέων υπηρεσιών, ενίσχυση της τοπικής επιχειρηματικότητας, κλπ.)

1. 2.       Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα προβλήματα που αναφέρατε;

Ποια θεωρείται ότι είναι τα δυνατά σημεία του Δήμου σας μέσα από τα οποία μπορεί να επιταχυνθεί η ανάπτυξη;

Παρατηρώ ότι έχει πάρει μεγάλη έκταση και δημοσιότητα το θέμα της κατάργησης των εξετάσεων στα πρότυπα πειραματικά γυμνάσια και λύκεια από τον νέο Υπουργό Παιδείας κ. Μπαλτά. Εκ της θέσεως μου, των μεταπτυχιακών σπουδών μου, της προσωπικής μου εμπειρίας που απορρέει από το γεγονός  ότι ο μεγαλύτερος γιός μου σπουδάζει ήδη σε ένα τέτοιο λύκειο στη Γ τάξη αλλά και της χρόνιας ενασχόλησής μου  στο γονικό κίνημα θα ήθελα να μεταφέρω τη θέση μου.

Πολύ καλά έκανε ο Υπουργός και κατήργησε αυτές τις εξετάσεις για τους εξής λόγους:

1. Σκοπός των σχολείων αυτών δεν είναι να υποδεχτούν αρίστους και να τους αφήσουν αρίστους ή να τους μετατρέψουν σε κάτι λιγότερο από αρίστους. Σκοπός τους είναι να ανεβάσουν το επίπεδο των μαθητών που υποδέχονται χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες εκπαιδευτικές μεθόδους. Αν το καταφέρνουν έχει καλώς , αλλιώς έχουν πρόβλημα με το σκοπό τους. Η εξεταστική διαδικασία από μόνη της βάζει σε αυτά τα σχολεία μόνο άριστους κατά τη δική τους αυστηρή και συντηρητική συνήθως  μαθησιακή  κρίση παραγνωρίζοντας όλους τους άλλους μαθησιακούς και εκπαιδευτικούς παράγοντες που συνοδεύουν την αριστεία και είναι πολλοί και σε πολλά διαφορετικά πράγματα πέραν του ενιαίου σχολικού προγράμματος. Για παράδειγμα στο σχολείο μας πήραν μαθητές του 19,5 και τους μετέτρεψαν σε μαθητές του 13. Ακόμη οποιοσδήποτε μαθητής έδειχνε συμπεριφορά πέραν των δικών τους αυστηρών καλουπιών απλά χρησιμοποιούσαν μεθόδους που η σχολική κοινότητα έχει ξεχάσει εδώ και πολλά χρόνια ώστε να τους απομονώσουν και να τους στιγματίσουν.
2. Σε ότι αφορά τις εξετάσεις τους: Οι εξετάσεις αυτές παρότι είναι πανελλαδικού χαρακτήρα με κοινά θέματα,  γίνονται με ένα τρόπο που κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι αδιάβλητες όσο οι Πανελλαδικές. Τα θέματα που μπαίνουν σε αυτές τις εξετάσεις δεν έχουν σαν σκοπό να επιλέξουν τους άριστους αλλά τους μαθητές που έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα και επί μήνες με ακριβά ιδιαίτερα και φροντιστήρια και επικεντρώνονται σε αυτό το σκοπό κυρίως με παρότρυνση των γονιών τους οι οποίοι νομίζουν ότι εκεί θα βρουν τις υποδομές ενός ιδιωτικού σχολείου και συνήθως βγαίνουν γελασμένοι όταν ζήσουν τη πραγματικότητα. Έτσι βλέπουμε άριστοι μαθητές να αποτυγχάνουν σε αυτές τις εξετάσεις και αντίθετα καλά προετοιμασμένοι μαθητές να επιτυγχάνουν απλά γιατί γνωρίζουν το γράμμα και το πνεύμα αυτών των εξετάσεων και έχουν αφιερώσει πολύ μεγάλο μέρος της εφηβείας τους σε αυτή την εξεταστική διαδικασία, αγνοώντας φυσικά άλλα αντικείμενα απαραίτητα για την ηλικία τους.
3. Είναι μύθος ότι οι εξετάσεις έχουν σχέση με το επίπεδο των αποτελεσμάτων των σχολείων αυτών το οποίο όλο και φθίνει τα τελευταία έτη για άλλους λόγους που έχουν σχέση με τη κρίση κυρίως που μαστίζει τις Ελληνικές οικογένειες. Τα σχολεία αυτά παρήγαγαν τα καλύτερα συγκριτικά αποτελέσματα όταν δεν είχαν εξετάσεις σύμφωνα με την έρευνα που έχουμε δημοσιεύσει με τον καθηγητή κ. Πανάρετο στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής μου εργασίας και για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να την αναζητήσει στο : http://www.stat-athens.aueb.gr/~jpan/diatrives/Katopodis/Index.html
4. Οποιαδήποτε διαδικασία επιλογής αρίστων στην προεφηβική και  εφηβική ηλικία είτε έχει σχέση με την εκπαίδευση είτε με τον αθλητισμό είτε με τις τέχνες κ.α. τομείς κρύβει πολλές παγίδες κυρίως επειδή κανείς εκ των προτέρων δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια σε αυτή την ηλικία τις αντιδράσεις των νέων και τον τρόπο προσαρμογής ή μη σε αυτή τη διαδικασία. Εδώ θα ήθελα να παραθέσω το παράδειγμα της επιλογής των αρίστων αθλητών από τις ακαδημίες ποδοσφαίρου των μεγάλων Π.Α.Ε. που γίνονται σε ακριβώς αυτή την ηλικία και το τεράστιο ποσοστό αποτυχίας τους παρόλο που δαπανούν πολλά χρήματα και υποδομές για αυτό το σκοπό. Μια καλή λύση είναι το θέμα της αριστείας που συνοδεύεται συνήθως από ισχυρό ανταγωνισμό και συνοδευτικό stress να το αφήνουμε για μεγαλύτερες ηλικίες συνήθως μετεφηβικές όπου τα παιδιά έχουν ωριμάσει περισσότερο και μπορούν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες του πρωταθλητισμού.
5. Τέλος αν ψάξουμε λίγο την κοινωνική δομή των μαθητών που φοιτούν σε αυτά τα σχολεία αμφιβάλλω αν θα βρούμε φτωχούς και μετανάστες σε μέσους όρους που συναντιούνται σε συνήθη δημόσια σχολεία.

Η περιοχή μας σε σχέση με τους υπόλοιπους δήμους της ευρύτερης περιοχής του λεκανοπεδίου έχει, κυρίως εκ της θέσης της, σημαντικό περιβαλλοντικό και οικολογικό ενδιαφέρον. Κυρίαρχα στοιχεία στο περιβάλλον που ζούμε είναι α) το άλσος  μας β) τα δύο ποτάμια ,  που  διατρέχουν τη πόλη μας αριστερά και δεξιά της   γ) το μοναδικό στην Αθήνα  ίσως προστατευμένο οικιστικό  περιβάλλον του προσφυγικού οικισμού που την κάνει ανθρώπινη πόλη μέσα σε μια ευρύτερη τσιμεντούπολη δ) τον μεγαλύτερο σε μήκος πεζόδρομο (και προσβάσιμο από ΑΜΕΑ)  σε Δήμο της Αττικής που ξεκινάει από τη Χαλκηδόνα και φτάνει στη Μεταμόρφωση, αλλά και αρκετά αρνητικά που έχουν να κάνουν κυρίως με την δίοδο της Εθνικής οδού από κατοικημένες περιοχές κ.α.

Από αυτή την άποψη ο Δήμος μας αποτελεί μια περιβαλλοντική μοναδικότητα άξια ένταξης σε προγράμματα περιβαλλοντικής  εκπαίδευσης του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.  Χρόνια τώρα το εκπαιδευτικό μας σύστημα, συνεπικουρούμενο από Ευρωπαϊκά προγράμματα, έχει αναγνωρίσει και συστηματοποιήσει την αναγκαιότητα της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης  με ποικίλους τρόπους, κυρίως απευθυνόμενο σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με σκοπό από μικροί να αποκτήσουν περιβαλλοντική συνείδηση.  Έτσι με τα χρόνια, εκτός των άλλων δράσεων έχουν αναπτυχθεί πανελλαδικά, τα λεγόμενα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης  (Κ.Π.Ε) που αποτελούν πυρήνες επισκεψιμότητας και εκπαίδευσης μαθητών από όλη την επικράτεια με κυρίαρχο στοιχείο το περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, συνήθως ένα, σε κάθε νομό της χώρας.  Τα κέντρα αυτά υλοποιούν  περιβαλλοντικά προγράμματα για μαθητές, ανάλογα με το ιδιαίτερο τοπικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει το καθένα ξεχωριστά και έχουν επισκέπτες ολόκληρο το χρόνο όσο διαρκεί το σχολικό έτος ακόμη και από μαθητές του εξωτερικού.

Στην Αττική λειτουργούν ήδη τέσσερα στην Αργυρούπολη, το Λαύριο, τη Δραπετσώνα και την Ελευσίνα και υπάρχει χώρος για ένα ακόμη. Τα κέντρα αυτά εκτός της σημαντικής τους προσφοράς στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των νέων ανθρώπων, βοηθούν και ιδιαίτερα τις χειμαζόμενες κοινωνίες μας φέρνοντας εσωτερικό τουρισμό σε δύσκολες εποχές για όλους μας.

Για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω ο Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας αποτελεί εκ της θέσεώς του και κυρίως λόγω των αστικών ποταμών και του άλσους του, ιδανικό τόπο για την ίδρυση ενός τέτοιου κέντρου με πολλαπλασιαστικά οφέλη για τη κοινωνία μας και τη προστασία του περιβάλλοντός της, αλλά και ευαισθητοποίησης των νέων μας σε προβλήματα και λύσεις του αστικού περιβάλλοντος που έχει να δείξει ο τόπος μας.

Άποψη των φυσικών λιμανιών κάτω από το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου

28 Δεκεμβρίου 2014

Προς το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκάδας

Θέμα: Παρέμβαση του Συλλόγου «ΣΑΠΦΩ» και του Συλλόγου «Αγιοπετριτών» για το δρόμο Πόντη – Νηρά

Σε σχέση με τη συζήτηση του θέματος της διαπλάτυνσης του δασικού δρόμου Πόντη – Νηρά διαμαρτυρόμαστε έντονα για τους παρακάτω λόγους:

1. Δεν υπάρχει καμία αναγκαιότητα για την επιτάχυνση του έργου αυτού και μας εκπλήσσει το γεγονός ότι  η νέα δημοτική αρχή το προτάσσει, στον προϋπολογισμό της, όταν έχει εγκαταλείψει άλλα έργα ζωτικής σημασίας για την περιοχή μας (διάνοιξη και διαπλάτυνση δρόμου Κομηλιό – Αθάνι, παράκαμψη των οικισμών Αθανίου,  Δραγάνου, βελτίωση των δρόμων προς Πόρτο κατσίκι και Εγκρεμνούς κλ.π)

2. Χρησιμοποιήθηκαν από τη Δημοτική αρχή προσχηματικοί λόγοι για την αναγκαιότητα του έργου προκειμένου να ικανοποιηθούν αλλότρια συμφέροντα τα οποία εντείνουν τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες  μεταξύ ορεινών και παραθαλάσσιων χωριών του νησιού μας (Π.χ. Βασιλική – Ορεινά χωριά). Κάτι τέτοιο  θα οδηγήσει  στον αφανισμό των πληθυσμών των ορεινών χωριών που ζουν από τον τουρισμό που οδεύει από εκεί  για τις διάσημες παραλίες μας.

3. Παίζουν μαζί με τα συμφέροντα των εταιριών ΔΕΗ και GAMESA  που έχουν βάλει στο μάτι εδώ και μια δεκαπενταετία τη χερσόνησο του Λευκάτα για να εγκαταστήσουν τέρατα ανεμογεννήτριες ύψους 120 μέτρων. Οι GAMESA και η ΔΕΗ   αναμένουν αυτό το δρόμο με αδημονία εδώ και χρόνια και ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ γιατί θα αποτελέσει τη μοναδική δίοδο για να μπορέσουν οι νταλίκες τους να μεταφέρουν τα τεράστια σώματα των ανεμογεννητριών τους και έτσι θα ακυρωθεί ο αγώνας των κατοίκων  εναντίον τους που μέχρι τώρα ήταν νικηφόρος.

4. Συγχρωτίζονται με τα συμφέροντα διαφόρων καταπατητών που έχουν βρει ευκαιρία τα τελευταία χρόνια να επωφεληθούν από την εγκατάλειψη περιουσιών στην ευρύτερη περιοχή και αναμένουν και αυτοί να «δικαιωθούν» οι κόποι τους.

5. Τέλος αναμέναμε από το Δήμο να μας ενημερώσει για τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου που προτείνει ως όφειλε, αλλά καμιά ειδοποίηση δεν λάβαμε ούτε εμείς ούτε τα τοπικά συμβούλια, παρότι η ΣΑΠΦΩ είναι από τους μοναδικούς ενεργούς περιβαλλοντικούς συλλόγους στη Νοτιοδυτική Λευκάδα και ο Σύλλογος Αγιοπετριτών έχει γίνει πασίγνωστος για την ευαισθησία του στα περιβαλλοντικά θέματα.

Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο να ΑΝΑΒΑΛΛΕΙ το σχεδιασμό του για το δρόμο Πόντη – Νηρά, τουλάχιστον μέχρι: α) Να εκλείψει οριστικά ο κίνδυνος εγκατάστασης ανεμογεννητριών στη χερσόνησο του Λευκάτα και β) να διανοιχτεί ο ζωτικής σημασίας δρόμος Κομηλιό – Αθάνι – Πόρτο Κατσίκι καθώς  και η παράκαμψη των οικισμών και γ) να δικαιώσει των πολυετή αγώνα των κατοίκων της περιοχής στον οποίο θυμίζουμε ότι πολλά μέλη του τωρινού δημοτικού συμβουλίου είχαν συνταχθεί ενεργοί και αλληλέγγυοι.

Επιφυλλασόμεθα  δε για τις νόμιμες ενέργειές μας.

Παρακαλούμε τον Πρόεδρο του Δ.Σ. να αναγνωσθεί το παρόν στο σεβαστό δημοτικό συμβούλιο.

Για το Σύλλογο ΣΑΠΦΩ                                                 Για το Σύλλογο Αγιοπετριτών Αττικής

Ο Πρόεδρος                                                                                       Ο Πρόεδρος

Γιάννης Κατωπόδης                                                                        Απόστολος Αντύπας

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ «ΣΑΠΦΩ»

Δράγανο 21 Σεπτεμβρίου 2014

Προς Δήμαρχο Λευκάδας κ Δρακονταειδή

Κοινοποίηση: Αντιδημάρχους κ.κ. Χρήστο Κατηφόρη, Γεώργιο Κούρτη

            Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Νοτιοδυτικής Λευκάδας «ΣΑΠΦΩ» σας συγχαίρει για την ανάληψη των καθηκόντων σας και αναμένει μια ειλικρινή συνεργασία σε θέματα που άπτονται του σκοπού μας (περιβαλλοντικά, αναπτυξιακά και πολιτιστικά) στο χώρο της Νοτιοδυτικής Λευκάδας.

            Σας είναι γνωστό ότι η περιοχή αυτή, παρότι αποτελεί τη ναυαρχίδα του τουρισμού του Νησιού μας είναι πλήρως εγκαταλελειμμένη από τις προηγούμενες διοικήσεις και παντελώς αδικημένη από την κατανομή των δημόσιων πόρων όπως αυταπόδεικτα μπορείτε να δείτε από τις κατανομές των κονδυλίων ανά κοινότητα ή Δημοτικό διαμέρισμα τη τελευταία 20ετία.

            Ευελπιστούμε ότι στην θητεία σας θα αποκαταστήσετε αυτή την κατάφωρη αδικία, η οποία δεν απομονώνει μόνο τον τόπο μας αλλά ολόκληρο το νησί μας αφού αποκλείει από τα βασικά δημόσια αγαθά (δρόμους, τουαλέτες, νερό, ρεύμα, δίκτυα ) όχι μόνο εμάς και εσάς αλλά ολόκληρο το τουριστικό ρεύμα που κατευθύνεται κατά κύματα επηρεασμένο από τα παγκόσμια κοινωνικά δίκτυα τους καλοκαιρινούς μήνες στις διάσημες ανά την υφήλιο παραλίες μας.

            Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσαν να προωθηθούν οι παρακάτω μελετημένες βασικές παρεμβάσεις υποδομών:

1.     Βελτίωση της επαρχιακής οδού Κομηλιό, Δράγανο, Αθάνι με στόχο να περνάνε λεωφορεία και να φτάνουν μέχρι το Πόρτο Κατσίκι με δρόμο έξω από τους οικισμούς (Υπάρχει η μελέτη του Νομαρχιακού συμβουλίου  στη διάθεσή του κ Κούρτη).

2.     Πολιτισμένη οργάνωση των Παραλιών Πόρτο κατσίκι, Εγκρεμνοί, Γυαλός με τουαλέτες, Ντουσιέρες, ναυαγοσώστες και πάρκινγκ όπου είναι δυνατό.

3.     Χρηματοδότηση, προφύλαξη και ανάδειξη της ιστορικής ανασκαφής στον Άγιο Κυρήκο κάτω από το Αθάνι που ανέδειξε ίσως το σημαντικότερο αρχαίο μνημείο που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στα Επτάνησα.

4.     Ενίσχυση και καθιέρωση της τοπικής γιορτής Μελιού καθώς και των Μελισσοκόμων της περιοχής

5.     Αποκατάσταση της καθαριότητας στους Δημόσιους χώρους

6.     Υπογειοποίηση των σωλήνων  νερού

7.     Να ξαναφτιαχθούν τα παραδοσιακά μονοπάτια μας και να συνδέσουν χώρους ιστορικής και φυσικής αξίας

8.     Απομάκρυνση ή υπογειοποίηση των Πυλώνων της Δ.Ε.Η.

Ο Σύλλογος ΣΑΠΦΩ θα συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις για να ενισχυθούν οι δημόσιες υποδομές και να αποκατασταθούν οι χρόνιες αδικίες που μας οδήγησαν στις σημερινές στρεβλώσεις που όλοι γνωρίζουμε, εις βάρος της οικονομίας του νησιού μας και ιδιαίτερα εις βάρος των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων που κατοικούν στη Νοτιοδυτική Λευκάδα.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο σας, εκτιμώντας τη μέχρι τώρα προσπάθειά σας.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου

Ιωάννης Κατωπόδης

Εκτός του πασίγνωστου στην Ελλάδα και ίσως και το εξωτερικό λόγω της εμβέλειας του ονόματος της ΑΕΚ θέματος του γηπέδου της ,  είναι γνωστό σε όλους σχεδόν τους συνδημότες μας  ότι  Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας αποτελεί ίσως το μοναδικό Δήμο στην Ελλάδα ο οποίος δεν έχει γήπεδο για τους Δημότες του και τη νεολαία του . Επτακόσιες περίπου οικογένειες που έχουν παιδιά που αθλούνται, τρεις τοπικοί σύλλογοι (Άτταλος ,Χαλκηδονικός και Ευ Αγωνίζεσθαι , αλλά και όμοροι σύλλογοι που υποδέχονται πολλά παιδιά από το Δήμο μας όπως η ΑΕΚ στο ποδόσφαιρο σάλας  και ο ερασιτεχνικός Απόλλωνας Σμύρνης) εξαναγκάζονται σε διωγμό και ζητιανιά σε όμορους αλλά και πολύ απομακρυσμένους Δήμους προκειμένου να βρουν γηπεδικές υποδομές  με πολύ υψηλό κόστος σε χρόνο και χρήμα, όταν το δημόσιο αγαθό του αθλητισμού πλέον προσφέρεται ακόμη και στο τελευταίο χωριό της επικράτειας, αλλά δεν προσφέρεται σε ένα Δήμο της Αττικής από τους ποιο παλιούς και παραδοσιακούς στον αθλητισμό και τον πολιτισμό γενικότερα. Φυσικά η λύση που προτείνουμε όχι μόνο θα έλυνε το πρόβλημα των διαφυγόντων εξόδων αλλά θα πρόσθετε και έσοδα στο Δήμο και στις σχολικές επιτροπές σε μια περίοδο που τα έχουν απόλυτη ανάγκη μέσα από την ενοικίαση των υποδομών σε ομάδες όπως η ερασιτεχνική ΑΕΚ και ο Απόλλωνας.

Το οικόπεδο ανήκει στον ΟΣΚ και βρίσκεται κάτω από το νεκροταφείο ενώ είναι μεγάλο σε μέγεθος για να υποδεχθεί τέτοιες εγκαταστάσεις. Όπως έγινε και με το μικρό γηπεδάκι που προπονείται ο Άτταλος  στο φουγάρο και ανήκει στον ΟΣΚ, αλλά η διαχείρισή του γίνεται από την  πρωτοβάθμια σχολική επιτροπή  και το κλειστό του μπάσκετ στην Εθνική οδό που προπονείτε η ΦΕΑ και η ΑΕΚ, ανήκει στον ΟΣΚ αλλά η διαχείρισή του γίνεται από τη δευτεροβάθμια σχολική επιτροπή, έτσι και με αυτό το μεγάλο οικόπεδο, ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο μπορούμε μέσω του ΟΣΚ να κατασκευάσουμε ένα γήπεδο που θα το διαχειρίζεται η  πρωτοβάθμια σχολική επιτροπή προς όφελος των Δημοτών αθλητών μας και του Δήμους μας γενικότερα.

Το μοντέλο και η μέθοδος που προτείνουμε έχει δοκιμαστεί με επιτυχία από προηγούμενες διοικήσεις στο Δήμο μας και λειτουργεί ικανοποιητικά. Το οικόπεδο υπάρχει. Το σχέδιο υπάρχει. Λείπει η χρηματοδότηση και η βούληση από το Δήμο. Αν εξασφαλίσουμε μια χρηματοδότηση της τάξης των 500000 ευρώ από το πρόγραμμα Δημοσίων επενδύσεων του ΥΠΑΙΘ, μέσω του ΟΣΚ πράγμα εφικτό  και  ενεργοποιήσουμε το Δήμο, τους ανθρώπους των σχολικών επιτροπών (οι νέοι πρόεδροι  που τοποθετήθηκαν από το Δήμαρχο είναι πράγματι άνθρωποι γνώστες των προβλημάτων, ικανοί  και δυναμικοί στο να λύνουν προβλήματα), τους έμπειρους μηχανικούς που έχουν εκτελέσει ίδια έργα στο παρελθόν και τους αθλητικούς παράγοντες του Δήμου μας, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί στο άμεσο μέλλον. Γιατί ο Δήμος είμαστε εμείς οι ίδιοι και ο Δήμαρχος ας ελπίσουμε αρωγός μας.

Κατηγορούν οι δανειστές μας τους Έλληνες, ότι η χώρα μας και οι κάτοικοί της δεν κάνουν επενδύσεις για να είναι ανταγωνιστικοί και ότι αυτό αποτελεί το βασικό θεμελιακό παράγοντα για τον οποίο η οικονομία μας ήταν ευάλωτη και κατέρρευσε στη κρίση από το 2009 και μετά. Την ίδια άποψη δέχονται και πολλοί εγχώριοι αναλυτές χωρίς να έχουν μελετήσει σοβαρά τα θέματα αυτά και προκειμένου να δικαιολογήσουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές πειραματόζωου που επεβλήθησαν στον Ελληνικό λαό, με βάση τις απόψεις της οικονομικής σχολής του Σικάγου. Οι πολιτικές αυτές με κυρίαρχη την άποψη της κυριαρχίας και της αυτορρύθμισης των ανεξέλεγκτων αγορών,  αφού έφτασαν στο σημείο να απειλήσουν με  ολοκληρωτική καταστροφή τη ίδια την Αμερική, τη  Μέκκα του καπιταλισμού το 2008, βρήκαν αντιστάσεις από τον Δημοκράτη πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος τις αντιμετώπισε εφαρμόζοντας σύγχρονα Κευνσιανά μοντέλα,  απαντώντας με Δημόσιες επενδύσεις και έλεγχο των αγορών όπου μπορούσε και κατορθώνοντας να αναστρέψει μέσα σε μια τριετία τη κατάσταση στη χώρα του, αφήνοντας όμως το πεδίο ελεύθερο στους σκληρούς οπαδούς του Φρίντμαν να δράσουν στον Ευρωπαϊκό χώρο όπου είχαν την πλήρη πολιτική και οικονομική κυριαρχία (Σόιμπλε, Ρεν, Σαρκοζί σε συνεργασία  με το Σίτυ του Λονδίνου και τις τράπεζες  «ζόμπι» της ανατολικής ακτής της Αμερικής ).

Αυτός είναι ο πραγματικός θεμέλιος λίθος της παραδειγματικής καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας και όχι η έλλειψη επενδύσεων όπως ισχυρίζονται όλοι αυτοί για να δικαιολογήσουν τα αποτελέσματα των οικονομικών αποφάσεων τους που επέβαλλαν στην Ελλάδα και θα μείνουν στην οικονομική ιστορία που θα διδάσκονται στο μέλλον οι φοιτητές, σαν παράδειγμα ολοκληρωτικής καταστροφής μιας χώρας και του λαού της χωρίς πόλεμο και όπλα αλλά μόνο με τα επιτόκια και την επιβολή αποφάσεων αγνοώντας τη δημοκρατία και τη θέληση του λαού της. Αυτή η εισαγωγή χρειάζονταν για να δούμε αρχικά το θέμα των επενδύσεων των Ελλήνων και να απαντήσουμε στο ερώτημα αν οι Έλληνες κάνουν επενδύσεις και πού.

Παραδοσιακά οι Έλληνες (από αρχαιοτάτων χρόνων) φημίζονταν για δύο πράγματα: Τις γνώσεις τους και το πολιτισμό τους κατά κύριο λόγο και τη ναυτιλία τους και συνάμα για το παγκόσμιο  εμπόριο που τους έδινε τη δυνατότητα να εκτελούν η ναυτική γνώση και η άμεση κα καθημερινή επαφή με τη θάλασσα κατά δεύτερο λόγο. Αυτά τα δύο πράγματα έδωσαν τη δυνατότητα στους Έλληνες να είναι πάντα πλούσιοι και δυνατοί και να επιβιώσουν μαζί με τη γλώσσα τους και τη παράδοσή τους για χιλιάδες χρόνια σε αυτές  τις νοτιανατολικές ακτές της Μεσογείου. Αργότερα στα σύγχρονα χρόνια της Ειρήνης προστέθηκε στα γνωστά της Ελλάδας παγκοσμίως, αυτό που τραγουδάει ακόμη η Μαρινέλλα «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ αγόρι μου» που έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς τουρίστες να απολαύσουν αυτά τα σπάνια γι αυτούς αγαθά, που ο ήλιος και ο τόπος μας προσφέρει στο ξένο επισκέπτη τουρίστα.

Ποτέ οι Έλληνες δεν είχαν βιομηχανία, ποτέ δεν ήταν εργάτες σε τεράστιες φάμπρικες, ποτέ δεν παρήγαγαν ανταγωνιστικά βιομηχανικά προϊόντα και ούτε μπορούν να το κάνουν γιατί απλά δεν τους ταιριάζει αλλά και γιατί αν τα παρήγαγαν σίγουρα δεν θα ήταν φτηνά και ανταγωνιστικά. Που επένδυσαν λοιπόν οι Έλληνες όταν τους δόθηκε η ευκαιρία μετά τη μεταπολίτευση, που υπήρχε ειρήνη και δημοκρατία και έτσι μπόρεσαν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες τους; Ας το δούμε αναλυτικά  χωρίς να εντρυφήσουμε σε αριθμούς οι οποίοι είναι αυταπόδεικτοι. Ας πάρουμε για παράδειγμα μια οποιαδήποτε μέση Ελληνική οικογένεια την εποχή πριν τη κρίση. Που επένδυσε  το διαθέσιμο  εισόδημά της; Εκτός εξαιρέσεων,  το κύριο μέρος των ιδιωτικών επενδύσεων των οικογενειών στην Ελλάδα πήγαινε σε δύο πράγματα: α) στο να αγοράσει ή να χτίσει  ένα ή και δεύτερο καμιά φορά  σπίτι και β) στη μόρφωση των παιδιών της, κάτι που σημαίνει ότι όσα χρήματα έμεναν σαν αποταμίευση σε μια Ελληνική οικογένεια, επενδύονταν σε δύο μόνο πράγματα την οικοδομή και τη γνώση. Και αυτά τα χρήματα ήταν πάρα πολλά γιατί αφορούσαν για χρόνια σχεδόν όλες τις Ελληνικές οικογένειες. Από την άλλη πλευρά το Ελληνικό κράτος αύξησε τις Δημόσιες επενδύσεις, χρηματοδότησε έργα υποδομής που χρειάστηκαν στο τουρισμό και την οικοδομή και άνοιξε τα Πανεπιστήμια  στο φτωχό και αμόρφωτο λόγω καταστάσεων τότε  λαό, επενδύοντας και αυτό στην οικοδομή και τη γνώση μέσω της επιστροφής φόρων από αυτές τις δύο πηγές.

Αξίζει  κάποιος να ξαναδιαβάσει το κείμενο «ατζέντα 2010″ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που κυκλοφόρησε το 2001, για να θυμηθεί ότι στόχος τότε της Ευρώπης ήταν να γίνουμε η πρώτη οικονομία της γνώσης στο κόσμο. Πάνω σε αυτό το στόχο η Ελλάδα έχτισε ίσως το καλύτερο και πολυπληθέστερο επιστημονικό δυναμικό (Γιατροί, Πληροφορικοί, Μηχανικοί) στον Ευρωπαϊκό χώρο και ήταν παράλληλα η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με ποσοστά ιδιοκατοίκησης της τάξης του 80% που για τους ξένους θεωρούνται όνειρα απατηλά. Άρα οι Έλληνες επένδυσαν στην Οικοδομή, τη παιδεία και παραδοσιακά στη ναυτιλία. Ο στόχος όμως της Ευρώπης το 2010, όπως είχε τεθεί το 2001 για οικονομία  της γνώσης, κατέρρευσε το 2009  μαζί με τη Φινλαδική ΝΟΚΙΑ, το  Ιρλανδικό θαύμα  και άλλα  που σηματοδοτούσαν μέχρι τότε την Ευρωπαϊκή οικονομία της γνώσης. Αντίθετα η Δυτική  Αμερική κυριάρχησε και έθεσε την Ευρώπη στο περιθώριο των τεχνολογικών εξελίξεων όπου μένει ακόμη μαζί με τους οπαδούς της λιτότητας και του Φρίντμαν. Η μπόρα πήρε τότε και την ανυπεράσπιστη Ελλάδα μέσα από δύο καλά καθοδηγούμενες πολιτικές που απέβλεπαν στο πως να υποκλέψουν όλο αυτό το τεράστιο πλούτο επενδύσεων των Ελλήνων, ο οποίος δεν υπήρχε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, δηλ τα σπίτια τους και τα μορφωμένα και άκρως εξειδικευμένα μυαλά των παιδιών τους που έμεναν εντέχνως άνεργα χάριν των υποχρεωτικών πολιτικών της καμένης γης που μας επέβαλλαν. Για τα σπίτια μας αυτό είναι προφανές μέσα από τα μέτρα που έχουν παρθεί για ΕΕΤΗΔΕ, ΕΝΦΙΑ, πλειστηριασμούς, κόκκινα δάνεια, τράπεζες κλ.π., αλλά το μεγάλο μας πρόβλημα είναι η υποχρεωτική μετανάστευση των φωτεινών μας μυαλών σε χώρες όπως η Γερμανία κυρίως. Μας παίρνουν ότι καλύτερο έχει εκπαιδεύσει η Ελληνική κοινωνία με τόσο κόπο και θυσίες από το υστέρημά μας χωρίς να πληρώσουν δεκάρα τσακιστή. Δηλ. με απλά οικονομικά για να εκπαιδευτεί και να εξειδικευτεί ένα τέτοιος επιστήμονας έχουν επενδυθεί από το κράτος και τον Έλληνα φορολογούμενο τα δώδεκα χρόνια της εκπαίδευσης και τα έξι της εξειδίκευσης περίπου 120000 ευρώ δημόσια δαπάνη και άλλα τόσα ιδιωτική οικογενειακή δαπάνη (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, ιδιαίτερα κλ.π), όταν η μέση δαπάνη στη Γερμανία για το δικό τους παιδί δεν ξεπερνάει το 1/3 των χρημάτων αυτών. Το γνωστικό μας κεφάλαιο ήταν το πολυτιμότερο αγαθό ιστορικά για τους Έλληνες και σήμερα αποτελεί τη δυνατότερη επένδυση για το μέλλον τους. Ας το προστατέψουμε με κάθε τρόπο από αυτούς που το εποφθαλμιούν θέλοντας να απομυζήσουν τις επενδύσεις που κάναμε τόσα χρόνια, δηλ. το κόπο και τις θυσίες για να σπουδάσουμε τα παιδιά μας. Είναι η μοναδική ελπίδα μας για το μέλλον μας. Η εξουσία και η εργασία στη νέα μορφωμένη – και μη αλλοτριωμένη ακόμα -γενιά. Για το πως μπορεί να προστατευθεί η επένδυση αυτή όμως θα επανέλθω σε άλλο μου άρθρο με παράδειγμα το ποδόσφαιρο και πως έχει λυθεί το ίδιο θέμα.

Η πίεση που υπήρχε στους ψηφοφόρους από το μεγάλο πλήθος των υποψηφίων ήταν πρωτόγνωρη για ένα τόσο μικρό Δήμο με αποτέλεσμα τα πολιτικά κριτήρια της ψήφου σε ότι αφορά την επιλογή των υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων να υποβαθμιστούν και να υπερισχύουν κυρίως  άλλα μη πολιτικά κριτήρια, όπως συγγένειες, φιλίες, συμπάθειες, αντιπάθειες κ.α.  Έτσι χάθηκαν οι υποψήφιοι που είχαν κάτι να πουν και υπερίσχυσαν όσοι είχαν τρόπο να περάσουν τις γραμμές τους.

Νίκησαν οι κομματικοί και οι εκλογικοί μηχανισμοί (όσοι υπάρχουν ακόμη) και οι παλαιοκομματικές μέθοδοι που οι περισσότεροι νομίζαμε ότι είχαν εγκαταλειφθεί οριστικά χάριν της ποιότητας της προεκλογικής εκστρατείας. Έτσι ακούγαμε ντουντούκες, βλέπαμε παντού αφισορρύπανση ακόμη και τη νύχτα της  παραμονής των εκλογών κάτι που αποτελεί unfair μεταξύ των συνδυασμών και θυμίζει εποχές της δεκαετίας του 80.

Συνδυασμοί που παρουσιάζονταν με ανανεωμένο πρόσωπο όπως η Δύναμη Πολιτών και η Ένωση Δημοτών  έκρυβαν από πίσω τους βαθιά συντηρητικές δυνάμεις που τις ανέδειξαν με διαφορά στήθους σε πρώτη και δεύτερη θέση κυριολεκτικά τη τελευταία στιγμή, βοηθούντος και των λόγω απειρίας, σημαντικών λαθών της παράταξης του «νεο» και του «ζούμε μαζί».

Παλιές  ηγετικές μορφές, απαξιώθηκαν και σχεδόν  εξαφανίστηκαν από το πολιτικό σκηνικό αλλά βρήκαν ευκαιρία στο δεύτερο γύρο να κάνουν συμφωνίες που θεωρούν ότι θα τους επαναφέρουν από τη πίσω πόρτα. Κάποιοι το αξίζουν, άλλοι όχι.

Στο ενδιάμεσο των δύο εκλογών είχαμε μια πολωτική αναμέτρηση για το ποιός θα είναι το αφεντικό στη πόλη. Κοντέψαμε να βρεθούμε προ ανεξέλεγκτων  καταστάσεων όταν ομάδα χούλιγκανς από 15 περίπου άτομα κατόρθωσε να εισχωρήσει στις παρυφές της τελευταίας συγκέντρωσης του  Βασιλόπουλου. Ευτυχώς επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι.

Το σκηνικό αντιπαλότητας συνεχίστηκε αμέσως μετά τις εκλογές με θέμα το άλσος και το γήπεδο της ΑΕΚ, όταν ανεξέλεγκτοι  χούλιγκανς θεώρησαν ότι είναι δικαίωμά τους να διαλύουν συγκεντρώσεις κατοίκων στο πνευματικό κέντρο. Η βεντέτα άρχισε και συνεχίστηκε και τις επόμενες ημέρες όταν κινδύνεψαν κα καούν ζωντανοί εγκλωβισμένοι στη «Στρούγκα» από ακροδεξιά στοιχεία που είχαν παρεισφρήσει σε κοντινή ανεξέλεγκτη συγκέντρωση.

Το σκηνικό δεν θύμιζε τόσο  Παλέρμο αλλά πιο πολύ την οδό Σταδίου εκείνη την αποφράδα μέρα που ψήφιζε η Βουλή το πρώτο μνημόνιο  και τρεις άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί στη τράπεζα του Βγενόπουλου. Ευτυχώς πάλι επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι και οι γείτονες με χώμα και πυροσβεστήρες.

Τις επόμενες μέρες η γειτονιά μας άρχισε να θυμίζει την οδό Στουρνάρη στα Εξάρχεια και το έπαθλο ήταν το ίδιο. Ποιο θα κάνουν το κουμάντο στη πόλη μας.

Ο νέος μας Δήμαρχος Άρης Βασιλόπουλος σε όλο αυτό το σκηνικό, άλλαξε θέσεις τόσες φορές όσες έκανε τη διαδρομή Κουμουνδούρου – Φιλαδέλφεια και εξαναγκάστηκε στο τέλος, να κάνει αυτό που θα έκανε από την αρχή κάθε πολίτης που σέβεται τη νομιμότητα και θέλει να προστατεύσει τους συμπολίτες του και κυρίως τους άμαχους στο άγριο σκηνικό που στήθηκε. Ζήτησε  προστασία από τον αρμόδιο Υπουργό προστασίας του πολίτη και έτσι κάπως ησυχάσαμε και προς το παρόν μπορούμε να κυκλοφορούμε και να εκφραζόμαστε  ελεύθερα, όπως αρμόζει σε μια Δημοκρατία.