ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: «ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2015»

13/5/2015

Ο 27^ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Πληροφορικής διεκπεραιώθηκε και εφέτος με απόλυτη επιτυχία και με την συμμετοχή εκατοντάδων μαθητών από τα Γυμνάσια και τα Λύκεια όλης της επικράτειας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τις 3 Διαγωνιστικές Φάσεις του ΠΔΠ και το CAMP προετοιμασίας των Εθνικών Ομάδων για το έτος 2015:

Οι πρώτοι 4 μαθητές Λυκείων που προκρίθηκαν για να εκπροσωπήσουν την χώρα μας και απαρτίζουν την Εθνική Ομάδα είναι :

Οι πρώτοι 4 μαθητές Γυμνασίων που προκρίθηκαν να εκπροσωπήσουν την χώρα μας και απαρτίζουν την Εθνική Ομάδα Νέων είναι :

Η Εθνική Ομάδα θα συμμετάσχει στις διοργανώσεις της Διεθνούς Ολυμπιάδας Πληροφορικής (International Olympic Informatics – IOI) και της Διεθνούς Βαλκανικής Ολυμπιάδας Πληροφορικής BOI (Balcan Olympic Informatics – BOI) για το έτος 2015.

H Εθνική Ομάδα Νέων θα συμμετάσχει στην Διεθνή Βαλκανική Ολυμπιάδα Πληροφορικής Νέων (Junior Balcanic Olympic Informatics –JBOI) για το έτος 2015.

Η ΕΠΥ επιθυμεί να εκφράσει τις θερμές ευχαριστίες της σε όλους όσους προσέφεραν και υποστήριξαν την διεξαγωγή του 27^ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Πληροφορικής. Πιο συγκεκριμένα :

• Στον όμιλο ΑLPHA BANK,
• Στην  ATCOM A.E. ,
• Στο Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (IKY)
• Στους υποστηρικτές, ΠΕΚΑΠ Δ.Ε., ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΙΔΡΥΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ, στα εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη
• Στο Ταξιδιωτικό Πρακτορείο Maxima Lufthansa City Center
• Στους υποστηρικτές επικοινωνίας  E-Emphasis και στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο
• Τη ΣΗΜΜΥ/ ΕΜΠ για την ευγενική φιλοξενία και τη διάθεση αιθουσών του εργαστηρίου υπολογιστών PCLAB καθ’ όλη τη διάρκεια του camp και  
• σε όλους όσους συνέβαλαν αφιλοκερδώς και εθελοντικά για την πραγματοποίηση του Διαγωνισμού.

Επίσης  στο Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, για την υποστήριξη και την αιγίδα που μας παρείχε.

Εκ μέρους της ΕΠΥ

Κατηγορούν οι δανειστές μας τους Έλληνες, ότι η χώρα μας και οι κάτοικοί της δεν κάνουν επενδύσεις για να είναι ανταγωνιστικοί και ότι αυτό αποτελεί το βασικό θεμελιακό παράγοντα για τον οποίο η οικονομία μας ήταν ευάλωτη και κατέρρευσε στη κρίση από το 2009 και μετά. Την ίδια άποψη δέχονται και πολλοί εγχώριοι αναλυτές χωρίς να έχουν μελετήσει σοβαρά τα θέματα αυτά και προκειμένου να δικαιολογήσουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές πειραματόζωου που επεβλήθησαν στον Ελληνικό λαό, με βάση τις απόψεις της οικονομικής σχολής του Σικάγου. Οι πολιτικές αυτές με κυρίαρχη την άποψη της κυριαρχίας και της αυτορρύθμισης των ανεξέλεγκτων αγορών,  αφού έφτασαν στο σημείο να απειλήσουν με  ολοκληρωτική καταστροφή τη ίδια την Αμερική, τη  Μέκκα του καπιταλισμού το 2008, βρήκαν αντιστάσεις από τον Δημοκράτη πρόεδρο Ομπάμα, ο οποίος τις αντιμετώπισε εφαρμόζοντας σύγχρονα Κευνσιανά μοντέλα,  απαντώντας με Δημόσιες επενδύσεις και έλεγχο των αγορών όπου μπορούσε και κατορθώνοντας να αναστρέψει μέσα σε μια τριετία τη κατάσταση στη χώρα του, αφήνοντας όμως το πεδίο ελεύθερο στους σκληρούς οπαδούς του Φρίντμαν να δράσουν στον Ευρωπαϊκό χώρο όπου είχαν την πλήρη πολιτική και οικονομική κυριαρχία (Σόιμπλε, Ρεν, Σαρκοζί σε συνεργασία  με το Σίτυ του Λονδίνου και τις τράπεζες  «ζόμπι» της ανατολικής ακτής της Αμερικής ).

Αυτός είναι ο πραγματικός θεμέλιος λίθος της παραδειγματικής καταστροφής της Ελληνικής οικονομίας και όχι η έλλειψη επενδύσεων όπως ισχυρίζονται όλοι αυτοί για να δικαιολογήσουν τα αποτελέσματα των οικονομικών αποφάσεων τους που επέβαλλαν στην Ελλάδα και θα μείνουν στην οικονομική ιστορία που θα διδάσκονται στο μέλλον οι φοιτητές, σαν παράδειγμα ολοκληρωτικής καταστροφής μιας χώρας και του λαού της χωρίς πόλεμο και όπλα αλλά μόνο με τα επιτόκια και την επιβολή αποφάσεων αγνοώντας τη δημοκρατία και τη θέληση του λαού της. Αυτή η εισαγωγή χρειάζονταν για να δούμε αρχικά το θέμα των επενδύσεων των Ελλήνων και να απαντήσουμε στο ερώτημα αν οι Έλληνες κάνουν επενδύσεις και πού.

Παραδοσιακά οι Έλληνες (από αρχαιοτάτων χρόνων) φημίζονταν για δύο πράγματα: Τις γνώσεις τους και το πολιτισμό τους κατά κύριο λόγο και τη ναυτιλία τους και συνάμα για το παγκόσμιο  εμπόριο που τους έδινε τη δυνατότητα να εκτελούν η ναυτική γνώση και η άμεση κα καθημερινή επαφή με τη θάλασσα κατά δεύτερο λόγο. Αυτά τα δύο πράγματα έδωσαν τη δυνατότητα στους Έλληνες να είναι πάντα πλούσιοι και δυνατοί και να επιβιώσουν μαζί με τη γλώσσα τους και τη παράδοσή τους για χιλιάδες χρόνια σε αυτές  τις νοτιανατολικές ακτές της Μεσογείου. Αργότερα στα σύγχρονα χρόνια της Ειρήνης προστέθηκε στα γνωστά της Ελλάδας παγκοσμίως, αυτό που τραγουδάει ακόμη η Μαρινέλλα «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ αγόρι μου» που έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς τουρίστες να απολαύσουν αυτά τα σπάνια γι αυτούς αγαθά, που ο ήλιος και ο τόπος μας προσφέρει στο ξένο επισκέπτη τουρίστα.

Ποτέ οι Έλληνες δεν είχαν βιομηχανία, ποτέ δεν ήταν εργάτες σε τεράστιες φάμπρικες, ποτέ δεν παρήγαγαν ανταγωνιστικά βιομηχανικά προϊόντα και ούτε μπορούν να το κάνουν γιατί απλά δεν τους ταιριάζει αλλά και γιατί αν τα παρήγαγαν σίγουρα δεν θα ήταν φτηνά και ανταγωνιστικά. Που επένδυσαν λοιπόν οι Έλληνες όταν τους δόθηκε η ευκαιρία μετά τη μεταπολίτευση, που υπήρχε ειρήνη και δημοκρατία και έτσι μπόρεσαν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες τους; Ας το δούμε αναλυτικά  χωρίς να εντρυφήσουμε σε αριθμούς οι οποίοι είναι αυταπόδεικτοι. Ας πάρουμε για παράδειγμα μια οποιαδήποτε μέση Ελληνική οικογένεια την εποχή πριν τη κρίση. Που επένδυσε  το διαθέσιμο  εισόδημά της; Εκτός εξαιρέσεων,  το κύριο μέρος των ιδιωτικών επενδύσεων των οικογενειών στην Ελλάδα πήγαινε σε δύο πράγματα: α) στο να αγοράσει ή να χτίσει  ένα ή και δεύτερο καμιά φορά  σπίτι και β) στη μόρφωση των παιδιών της, κάτι που σημαίνει ότι όσα χρήματα έμεναν σαν αποταμίευση σε μια Ελληνική οικογένεια, επενδύονταν σε δύο μόνο πράγματα την οικοδομή και τη γνώση. Και αυτά τα χρήματα ήταν πάρα πολλά γιατί αφορούσαν για χρόνια σχεδόν όλες τις Ελληνικές οικογένειες. Από την άλλη πλευρά το Ελληνικό κράτος αύξησε τις Δημόσιες επενδύσεις, χρηματοδότησε έργα υποδομής που χρειάστηκαν στο τουρισμό και την οικοδομή και άνοιξε τα Πανεπιστήμια  στο φτωχό και αμόρφωτο λόγω καταστάσεων τότε  λαό, επενδύοντας και αυτό στην οικοδομή και τη γνώση μέσω της επιστροφής φόρων από αυτές τις δύο πηγές.

Αξίζει  κάποιος να ξαναδιαβάσει το κείμενο «ατζέντα 2010″ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που κυκλοφόρησε το 2001, για να θυμηθεί ότι στόχος τότε της Ευρώπης ήταν να γίνουμε η πρώτη οικονομία της γνώσης στο κόσμο. Πάνω σε αυτό το στόχο η Ελλάδα έχτισε ίσως το καλύτερο και πολυπληθέστερο επιστημονικό δυναμικό (Γιατροί, Πληροφορικοί, Μηχανικοί) στον Ευρωπαϊκό χώρο και ήταν παράλληλα η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με ποσοστά ιδιοκατοίκησης της τάξης του 80% που για τους ξένους θεωρούνται όνειρα απατηλά. Άρα οι Έλληνες επένδυσαν στην Οικοδομή, τη παιδεία και παραδοσιακά στη ναυτιλία. Ο στόχος όμως της Ευρώπης το 2010, όπως είχε τεθεί το 2001 για οικονομία  της γνώσης, κατέρρευσε το 2009  μαζί με τη Φινλαδική ΝΟΚΙΑ, το  Ιρλανδικό θαύμα  και άλλα  που σηματοδοτούσαν μέχρι τότε την Ευρωπαϊκή οικονομία της γνώσης. Αντίθετα η Δυτική  Αμερική κυριάρχησε και έθεσε την Ευρώπη στο περιθώριο των τεχνολογικών εξελίξεων όπου μένει ακόμη μαζί με τους οπαδούς της λιτότητας και του Φρίντμαν. Η μπόρα πήρε τότε και την ανυπεράσπιστη Ελλάδα μέσα από δύο καλά καθοδηγούμενες πολιτικές που απέβλεπαν στο πως να υποκλέψουν όλο αυτό το τεράστιο πλούτο επενδύσεων των Ελλήνων, ο οποίος δεν υπήρχε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, δηλ τα σπίτια τους και τα μορφωμένα και άκρως εξειδικευμένα μυαλά των παιδιών τους που έμεναν εντέχνως άνεργα χάριν των υποχρεωτικών πολιτικών της καμένης γης που μας επέβαλλαν. Για τα σπίτια μας αυτό είναι προφανές μέσα από τα μέτρα που έχουν παρθεί για ΕΕΤΗΔΕ, ΕΝΦΙΑ, πλειστηριασμούς, κόκκινα δάνεια, τράπεζες κλ.π., αλλά το μεγάλο μας πρόβλημα είναι η υποχρεωτική μετανάστευση των φωτεινών μας μυαλών σε χώρες όπως η Γερμανία κυρίως. Μας παίρνουν ότι καλύτερο έχει εκπαιδεύσει η Ελληνική κοινωνία με τόσο κόπο και θυσίες από το υστέρημά μας χωρίς να πληρώσουν δεκάρα τσακιστή. Δηλ. με απλά οικονομικά για να εκπαιδευτεί και να εξειδικευτεί ένα τέτοιος επιστήμονας έχουν επενδυθεί από το κράτος και τον Έλληνα φορολογούμενο τα δώδεκα χρόνια της εκπαίδευσης και τα έξι της εξειδίκευσης περίπου 120000 ευρώ δημόσια δαπάνη και άλλα τόσα ιδιωτική οικογενειακή δαπάνη (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, ιδιαίτερα κλ.π), όταν η μέση δαπάνη στη Γερμανία για το δικό τους παιδί δεν ξεπερνάει το 1/3 των χρημάτων αυτών. Το γνωστικό μας κεφάλαιο ήταν το πολυτιμότερο αγαθό ιστορικά για τους Έλληνες και σήμερα αποτελεί τη δυνατότερη επένδυση για το μέλλον τους. Ας το προστατέψουμε με κάθε τρόπο από αυτούς που το εποφθαλμιούν θέλοντας να απομυζήσουν τις επενδύσεις που κάναμε τόσα χρόνια, δηλ. το κόπο και τις θυσίες για να σπουδάσουμε τα παιδιά μας. Είναι η μοναδική ελπίδα μας για το μέλλον μας. Η εξουσία και η εργασία στη νέα μορφωμένη – και μη αλλοτριωμένη ακόμα -γενιά. Για το πως μπορεί να προστατευθεί η επένδυση αυτή όμως θα επανέλθω σε άλλο μου άρθρο με παράδειγμα το ποδόσφαιρο και πως έχει λυθεί το ίδιο θέμα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ&
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
(ΕΠΥ)
GREEK COMPUTER SOCIETY
(GCS)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΘΕΜΑ: «ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2014»

3/5/2014
Ο 26ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Πληροφορικής διεκπεραιώθηκε και εφέτος με απόλυτη
επιτυχία και με την συμμετοχή εκατοντάδων μαθητών από τα Γυμνάσια και τα Λύκεια όλης της
επικράτειας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τις 3 Διαγωνιστικές Φάσεις του ΠΔΠ και το
CAMP προετοιμασίας των Εθνικών Ομάδων για το έτος 2014:
ΛΩΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Οι πρώτοι 4 μαθητές Λυκείων που επελέγησαν να εκπροσωπήσουν την χώρα μας,
απαρτίζοντας την Εθνική Ομάδα είναι :
ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΡΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ
ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ 14o ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΟΚΚΟΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Οι πρώτοι 4 μαθητές Γυμνασίων που επελέγησαν να εκπροσωπήσουν την χώρα μας,
απαρτίζοντας την Εθνική Ομάδα Νέων είναι :
5ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ
ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΗ
ΦΙΛΟΣΙΔΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ 1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΕΡΟΙΑΣ

Η Εθνική Ομάδα θα συμμετάσχει στις διοργανώσεις της Διεθνούς Ολυμπιάδας
Πληροφορικής (International Olympic Informatics – IOI) και της Διεθνούς Βαλκανικής
Ολυμπιάδας Πληροφορικής BOI (Balcan Olympic Informatics – BOI) για το έτος 2014.
H Εθνική Ομάδα Νέων θα συμμετάσχει στην Διεθνή Βαλκανική Ολυμπιάδα Πληροφορικής
Νέων (Junior Balcanic Olympic Informatics –JBOI) για το έτος 2014.
Η ΕΠΥ επιθυμεί να εκφράσει τις θερμές ευχαριστίες της σε όλους όσους προσέφεραν και υποστήριξαν
την διεξαγωγή του 26
ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Πληροφορικής. Πιο συγκεκριμένα :
• Στον όμιλο ΑLPHA BANK,
• Στην ATCOM A.E. ,
• Στο Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (IKY)
• Στους υποστηρικτές, ΠΕΚΑΠ Δ.Ε., ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΙΔΡΥΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ, στα εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη
• Στο Ταξιδιωτικό Πρακτορείο Maxima Lufthansa City Center
• Στους υποστηρικτές επικοινωνίας E-Emphasis και στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο
• Τη ΣΗΜΜΥ/ ΕΜΠ για την ευγενική φιλοξενία και τη διάθεση αιθουσών του εργαστηρίου
υπολογιστών PCLAB καθ’ όλη τη διάρκεια του camp και
• σε όλους όσους συνέβαλαν αφιλοκερδώς και εθελοντικά για την πραγματοποίηση του
Διαγωνισμού.
Επίσης στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, για την υποστήριξη και την αιγίδα που μας παρείχε.

Ιωάννης Κατωπόδης
19/05/2006

Όπως εύστοχα σημειώνει ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης, στο άρθρο του στο 5ο τεύχος του περιοδικού ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ: «H παγκοσμιοποίηση σηματοδοτεί μια συνεχή ανατροπή σχέσεων παραγωγής και πλούτου, που με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών πολλαπλασιάζει ευκαιρίες, μέσα και ικανότητες. Αναδεικνύει μια νέα υπό διαμόρφωση πραγματικότητα ανάπτυξης και ευημερίας, αντίστοιχη σε ανατρεπτικότητα εκείνης της βιομηχανικής επανάστασης του 19ου αιώνα».

Είναι ήδη ορατές και στην Ελληνική κοινωνία οι αλλαγές που συντελούνται λόγω της παγκοσμιοποίησης οι οποίες δυστυχώς είναι κυρίως αρνητικές παρά θετικές: Αποβιομηχάνιση με αύξηση της ανεργίας, ανασφάλεια, καθυστερήσεις στα έργα (ιδιαίτερα αυτών που αφορούν τη κοινωνία της πληροφορίας), ακρίβεια κ.α. Δυστυχώς η ελληνική οικονομία δεν φαίνεται να έχει προσαρμοσθεί στις νέες συνθήκες ώστε να εκμεταλλευτεί τις ανατροπές που εκτελούνται παγκοσμίως προς όφελός της και προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα των νέων. Πού οφείλεται όμως αυτή η στρέβλωση; Ένας λόγος είναι ότι η ελληνική οικονομία δεν ήταν ποτέ κατά βάση βιομηχανική, ακόμα και στην κορύφωση της βιομηχανικής εποχής. Θα περίμενε κανείς ότι αυτό θα την ωφελούσε σήμερα αφού οι συνέπειες της αποβιομηχάνισης θα ήταν ελαφρύτερες από άλλες χώρες με ανεπτυγμένη βιομηχανική παραγωγή. Η ελληνική οικονομία στηρίχθηκε για δεκαετίες κυρίως στην οικοδομική δραστηριότητα που αποτέλεσε και τον κύριο μοχλό ανάπτυξης της χώρας. Η κυβέρνηση Σημίτη κατάφερε να δώσει, με τα μεγάλα έργα, της οκταετίας ’96 – ’04, την ώθηση που ήταν απαραίτητη στην ελληνική οικονομία προκειμένου να προσεγγίσει τις υποδομές των Ευρωπαϊκών χωρών και μπόρεσε να φέρει τη χώρα μας στη πρώτη γραμμή της ανάπτυξης διεθνώς. Η προσπάθεια αυτή όμως άφησε σε δεύτερη μοίρα τα έργα υποδομής που απαιτεί η κοινωνία της πληροφορίας. Η νέα διακυβέρνηση του κ. Καραμανλή μέχρι τώρα έχει μείνει μόνο σε θεωρητικές διαπιστώσεις και δεν έχει να επιδείξει αξιόλογο έργο προς αυτή τη κατεύθυνση. Τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών ήταν ότι – ελλείψει βιομηχανίας – πραγματικός μοχλός εξουσίας στην Ελλάδα να είναι οι «τσιμεντάδες», όσοι δηλαδή διαφεντεύουν τα μεγάλα έργα και την οικοδομική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Η κοινωνία αυτή λοιπόν δεν είναι μια βιομηχανική κοινωνία αλλά μια «κοινωνία του Μπετόν». Στις σημερινές συνθήκες της παγκοσμιοποίησης φαίνεται η πολιτική αυτή να έχει στερέψει, αφού οι ανάγκες είναι πλέον διαφορετικές. Η Ελλάδα έχει πλέον περισσότερο ανάγκη τις λεωφόρους τις επικοινωνίας και όχι τις λεωφόρους της ασφάλτου. Σε αυτό ακριβώς το μεταίχμιο η επί χρόνια εκκολαπτόμενη πρωτοπόρα τάξη των «τσιμεντάδων» δε φαίνεται να κατανοεί ότι η ανάπτυξη βρίσκεται και αλλού και παραμένει –όπως και κάθε τάξη που η νέα εποχή φαίνεται να την αφήνει πίσω- ταμπουρωμένη στη κοινωνία του «μπετόν» που την εκφράζει επί δεκαετίες. Η καθυστέρηση της Ελληνικής κοινωνίας στη ψηφιακή εποχή – όσο τα στενά συντεχνιακά συμφέροντα των εκφραστών της κοινωνίας του Μπετόν ανθίστανται σε αυτή την εξέλιξη – θα είναι όλο και πιο φανερή τα επόμενα χρόνια. Μόνο πολιτικές ρήξης μπορούν να βοηθήσουν την ελληνική κοινωνία να κάνει το μεγάλο μα τόσο απαραίτητο άλμα προκειμένου να μην αποταμιεύει μόνο τα αρνητικά της παγκοσμιοποίησης. Κάτι που δεν έγινε επί Σημίτη ούτε φαίνεται να γίνεται και επι Καραμανλή. Στη νέα διαμορφούμενη κατάσταση οι πληροφοριακοί επιστήμονες – και υπάρχουν πολλοί πλέον στη Ελλάδα- καλούνται να παίξουν ένα νέο πρωταγωνιστικό ρόλο. Ας τους αφήσουν, γιατί αυτοί σηματοδοτούν τη νέα εποχή. Αυτοί θα είναι οι μπροστάρηδες στην κοινωνία της πληροφορίας. Όσο το κράτος και η κοινωνία του «μπετόν» αρνούνται επαγγελματικά δικαιώματα και πρωταγωνιστικό ρόλο στους πληροφορικούς, τόσο η κοινωνία της πληροφορίας θα είναι άπιαστο όνειρο για τους Έλληνες που θα ταλαιπωρούνται στην καθημερινή αναξιοπιστία του κράτους του «μπετόν». Όσο δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για τα έργα πληροφορικής του Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα, όσο δεν μπαίνει έλεγχος και τάξη από ένα επίσημο φορέα όπως ένα επιμελητήριο στην αταξία των μελετών και των δράσεων στις Τ.Π.Ε. (Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών) τόσο η Ελλάδα θα υποβιβάζεται στη ψηφιακή εποχή και θα είναι έρμαιο των διάφορων ψηφιακών υποκλοπέων της παγκοσμιοποίησης. Τα απαραίτητα έργα Τ.Π.Ε. θα μένουν πάντα πίσω, οι πόροι θα κατασπαταλώνται προς όφελος των διαφόρων άσχετων – που παρουσιάζονται σαν ειδικοί , λόγω της έλλειψης αναγνώρισης επαγγελματικών δικαιωμάτων των πληροφορικών – και οι νέες τεχνολογίες αντί για μοχλός ανάπτυξης θα παραμείνουν μοχλός πλουτισμού επιτηδείων της τάξης του «μπετόν» εις βάρος της προόδου της Ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Καταληκτικά κοινωνία της πληροφορίας χωρίς τους πληροφορικούς δε γίνεται. Η Ελλάδα που «τρώει» τα παιδιά της είναι για άλλη μια φορά παρούσα, αν αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες πληροφορικοί αποτελούν την αφρόκρεμα του μαθησιακού δυναμικού τη τελευταία δεκαπενταετία.

Ιωάννης Κατωπόδης, Μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Επιστημόνων και Επαγγελματιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΕΠΥ), Πληροφορικός

Αναδημοσίευση άρθρου του συγγραφέα από το περιοδικό ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ