Α.Ο.Ν.Φ. Άτταλος

Μια ομάδα πρωταθλήτρια και μια ομάδα «όνειρο»

Σε όσους ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο είναι γνωστά τα φετινά, αλλά και τα παλαιότερα «κατορθώματα» του Άτταλου, της ομάδας της Νέας Φιλαδέλφειας που απαρτίζεται από εμάς και τα παιδιά μας. Από τον περυσινό υποβιβασμό της ανδρικής ομάδας στα τάρταρα της Γ’  Ε.Π.Σ. Αθήνας και την ανάληψη της Προεδρίας από έναν λάτρη του ποδοσφαίρου, τον συντοπίτη μας και επιφανή επιχειρηματία της πόλης μας κ. Γιάννη Ντικιάδη και με την συμβολή όλων, (παικτών, φιλάθλων, γονέων  και παραγόντων – ιδιαίτερα των πανταχού παρόντων αδελφών Τζελή) φέτος πανηγυρίσαμε όλοι μαζί το πρωτάθλημα στη Γ’ κατηγορία  Ε.Π.Σ. Αθήνας και την άνοδό μας στη Β κατηγορία.

Η πρωταθλήτρια ομάδα έχοντας σαν βασικό κορμό νεαρά παιδιά, έχει ήδη χτίσει γερές βάσεις για τη μελλοντική της πορεία.  Στελέχη της είναι ποδοσφαιριστές με εμπειρία αλλά και παιδιά σχεδόν αμούστακα, που προέρχονται από την εφηβική και την παιδική ομάδα και ήδη αποτελούν μεταγραφικούς πόλους έλξης μεγαλύτερων συλλόγων αφού έχουν διακριθεί ιδιαίτερα για την ποιότητά του παιχνιδιού της . Σε αυτά τα παιδιά αναμένεται να στηριχθεί ο Άτταλος για να συνεχίσει και του χρόνου την ανοδική του πορεία προς τις μεγαλύτερες κατηγορίες του ερασιτεχνικού μας ποδοσφαίρου.

Πίσω από την  πρωταθλήτρια ομάδα και σαν επιστέγασμα της δουλειάς που γίνεται στις ακαδημίες του Άτταλου, όπου μοχθούν αλλά και διασκεδάζουν καθημερινά πάνω από 250 παιδιά της γειτονιάς μας, από 6 ως 16 ετών και ανάμεσα σε όλα τα αξιόλογα τμήματα, υπάρχει μια παιδική ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό στην ηλικία 14 ως 15 ετών (Β και Γ Γυμνασίου) και είναι μια ομάδα «όνειρο», μια ομάδα που χαίρεσαι να τη βλέπεις στο γήπεδο και να απολαμβάνεις την πεμπτουσία του αθλήματος. Η παιδική ομάδα του Άτταλου έφτασε πέρυσι στον τελικό της Ε.Π.Σ. Αθήνας (ηττήθηκε 1-0 από τον Ατρόμητο Χαλανδρίου), φέτος έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, όπου ηττήθηκε στα πέναλτι από τον Ηρακλή Περιστερίου, έχοντας μόνο τρεις (3)  ήττες σε ολόκληρη τη σαιζόν και αυτές με ένα γκολ διαφορά. Κατόρθωσε να σημειώσει 99 γκολ σε 26 αγώνες (με μέσο όρο 3,8 γκολ ανά αγώνα έχοντας τη καλύτερη επίθεση σε όλη την Αθήνα, ενώ η άμυνά της δέχθηκε μόλις 17 γκολ (0,65 γκολ ανά αγώνα). Παίκτες της κλήθηκαν στην μικτή Αθήνας και παρέλαση από σκάουτερς μεγάλων επαγγελματικών ομάδων παρατηρούσαμε κάθε Σαββατοκύριακο στις κερκίδες που κατέγραφαν τα στατιστικά των παικτών μας.

Αυτή η ομάδα αλλά και τα άλλα τμήματα που έρχονται από πίσω στελεχωμένα με ποιο μικρές ηλικίες είναι που διασφαλίζουν ένα λαμπρό μέλλον στον Άτταλο της Νέας Φιλαδέλφειας. Τους αξίζουν συγχαρητήρια.

1.         Ποιες ανάγκες ή προβλήματα κρίνετε ότι υπάρχουν στην περιοχή του Δήμου στον τομέα του Περιβάλλοντος και της Ποιότητας Ζωής; (π.χ. χώροι πρασίνου, καθαριότητα, στάθμευση, διαχείριση απορριμμάτων, αποχέτευση, αστική ανάπτυξη, πολεοδομία, υποδομές και τεχνικά έργα,  κλπ.)

1. 2.         Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα προβλήματα που αναφέρατε;

1. 1.       Ποιες ανάγκες ή προβλήματα κρίνετε ότι υπάρχουν στον τομέα της Κοινωνικής Πολιτικής, Υγείας, Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού; (π.χ. βελτίωση υπηρεσιών, ανάπτυξη νέων υπηρεσιών, έλλειψη σχετικών υποδομών, κλπ.)

1. 2.       Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα προβλήματα που αναφέρατε;

1. 1.       Ποιες ανάγκες ή προβλήματα κρίνετε ότι υπάρχουν στον τομέα της Τοπικής Οικονομίας και της Απασχόλησης; (π.χ. βελτίωση υπηρεσιών, ανάπτυξη νέων υπηρεσιών, ενίσχυση της τοπικής επιχειρηματικότητας, κλπ.)

1. 2.       Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα προβλήματα που αναφέρατε;

Ποια θεωρείται ότι είναι τα δυνατά σημεία του Δήμου σας μέσα από τα οποία μπορεί να επιταχυνθεί η ανάπτυξη;

Η περιοχή μας σε σχέση με τους υπόλοιπους δήμους της ευρύτερης περιοχής του λεκανοπεδίου έχει, κυρίως εκ της θέσης της, σημαντικό περιβαλλοντικό και οικολογικό ενδιαφέρον. Κυρίαρχα στοιχεία στο περιβάλλον που ζούμε είναι α) το άλσος  μας β) τα δύο ποτάμια ,  που  διατρέχουν τη πόλη μας αριστερά και δεξιά της   γ) το μοναδικό στην Αθήνα  ίσως προστατευμένο οικιστικό  περιβάλλον του προσφυγικού οικισμού που την κάνει ανθρώπινη πόλη μέσα σε μια ευρύτερη τσιμεντούπολη δ) τον μεγαλύτερο σε μήκος πεζόδρομο (και προσβάσιμο από ΑΜΕΑ)  σε Δήμο της Αττικής που ξεκινάει από τη Χαλκηδόνα και φτάνει στη Μεταμόρφωση, αλλά και αρκετά αρνητικά που έχουν να κάνουν κυρίως με την δίοδο της Εθνικής οδού από κατοικημένες περιοχές κ.α.

Από αυτή την άποψη ο Δήμος μας αποτελεί μια περιβαλλοντική μοναδικότητα άξια ένταξης σε προγράμματα περιβαλλοντικής  εκπαίδευσης του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.  Χρόνια τώρα το εκπαιδευτικό μας σύστημα, συνεπικουρούμενο από Ευρωπαϊκά προγράμματα, έχει αναγνωρίσει και συστηματοποιήσει την αναγκαιότητα της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης  με ποικίλους τρόπους, κυρίως απευθυνόμενο σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με σκοπό από μικροί να αποκτήσουν περιβαλλοντική συνείδηση.  Έτσι με τα χρόνια, εκτός των άλλων δράσεων έχουν αναπτυχθεί πανελλαδικά, τα λεγόμενα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης  (Κ.Π.Ε) που αποτελούν πυρήνες επισκεψιμότητας και εκπαίδευσης μαθητών από όλη την επικράτεια με κυρίαρχο στοιχείο το περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, συνήθως ένα, σε κάθε νομό της χώρας.  Τα κέντρα αυτά υλοποιούν  περιβαλλοντικά προγράμματα για μαθητές, ανάλογα με το ιδιαίτερο τοπικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει το καθένα ξεχωριστά και έχουν επισκέπτες ολόκληρο το χρόνο όσο διαρκεί το σχολικό έτος ακόμη και από μαθητές του εξωτερικού.

Στην Αττική λειτουργούν ήδη τέσσερα στην Αργυρούπολη, το Λαύριο, τη Δραπετσώνα και την Ελευσίνα και υπάρχει χώρος για ένα ακόμη. Τα κέντρα αυτά εκτός της σημαντικής τους προσφοράς στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των νέων ανθρώπων, βοηθούν και ιδιαίτερα τις χειμαζόμενες κοινωνίες μας φέρνοντας εσωτερικό τουρισμό σε δύσκολες εποχές για όλους μας.

Για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω ο Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας αποτελεί εκ της θέσεώς του και κυρίως λόγω των αστικών ποταμών και του άλσους του, ιδανικό τόπο για την ίδρυση ενός τέτοιου κέντρου με πολλαπλασιαστικά οφέλη για τη κοινωνία μας και τη προστασία του περιβάλλοντός της, αλλά και ευαισθητοποίησης των νέων μας σε προβλήματα και λύσεις του αστικού περιβάλλοντος που έχει να δείξει ο τόπος μας.

Εκτός του πασίγνωστου στην Ελλάδα και ίσως και το εξωτερικό λόγω της εμβέλειας του ονόματος της ΑΕΚ θέματος του γηπέδου της ,  είναι γνωστό σε όλους σχεδόν τους συνδημότες μας  ότι  Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας αποτελεί ίσως το μοναδικό Δήμο στην Ελλάδα ο οποίος δεν έχει γήπεδο για τους Δημότες του και τη νεολαία του . Επτακόσιες περίπου οικογένειες που έχουν παιδιά που αθλούνται, τρεις τοπικοί σύλλογοι (Άτταλος ,Χαλκηδονικός και Ευ Αγωνίζεσθαι , αλλά και όμοροι σύλλογοι που υποδέχονται πολλά παιδιά από το Δήμο μας όπως η ΑΕΚ στο ποδόσφαιρο σάλας  και ο ερασιτεχνικός Απόλλωνας Σμύρνης) εξαναγκάζονται σε διωγμό και ζητιανιά σε όμορους αλλά και πολύ απομακρυσμένους Δήμους προκειμένου να βρουν γηπεδικές υποδομές  με πολύ υψηλό κόστος σε χρόνο και χρήμα, όταν το δημόσιο αγαθό του αθλητισμού πλέον προσφέρεται ακόμη και στο τελευταίο χωριό της επικράτειας, αλλά δεν προσφέρεται σε ένα Δήμο της Αττικής από τους ποιο παλιούς και παραδοσιακούς στον αθλητισμό και τον πολιτισμό γενικότερα. Φυσικά η λύση που προτείνουμε όχι μόνο θα έλυνε το πρόβλημα των διαφυγόντων εξόδων αλλά θα πρόσθετε και έσοδα στο Δήμο και στις σχολικές επιτροπές σε μια περίοδο που τα έχουν απόλυτη ανάγκη μέσα από την ενοικίαση των υποδομών σε ομάδες όπως η ερασιτεχνική ΑΕΚ και ο Απόλλωνας.

Το οικόπεδο ανήκει στον ΟΣΚ και βρίσκεται κάτω από το νεκροταφείο ενώ είναι μεγάλο σε μέγεθος για να υποδεχθεί τέτοιες εγκαταστάσεις. Όπως έγινε και με το μικρό γηπεδάκι που προπονείται ο Άτταλος  στο φουγάρο και ανήκει στον ΟΣΚ, αλλά η διαχείρισή του γίνεται από την  πρωτοβάθμια σχολική επιτροπή  και το κλειστό του μπάσκετ στην Εθνική οδό που προπονείτε η ΦΕΑ και η ΑΕΚ, ανήκει στον ΟΣΚ αλλά η διαχείρισή του γίνεται από τη δευτεροβάθμια σχολική επιτροπή, έτσι και με αυτό το μεγάλο οικόπεδο, ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο μπορούμε μέσω του ΟΣΚ να κατασκευάσουμε ένα γήπεδο που θα το διαχειρίζεται η  πρωτοβάθμια σχολική επιτροπή προς όφελος των Δημοτών αθλητών μας και του Δήμους μας γενικότερα.

Το μοντέλο και η μέθοδος που προτείνουμε έχει δοκιμαστεί με επιτυχία από προηγούμενες διοικήσεις στο Δήμο μας και λειτουργεί ικανοποιητικά. Το οικόπεδο υπάρχει. Το σχέδιο υπάρχει. Λείπει η χρηματοδότηση και η βούληση από το Δήμο. Αν εξασφαλίσουμε μια χρηματοδότηση της τάξης των 500000 ευρώ από το πρόγραμμα Δημοσίων επενδύσεων του ΥΠΑΙΘ, μέσω του ΟΣΚ πράγμα εφικτό  και  ενεργοποιήσουμε το Δήμο, τους ανθρώπους των σχολικών επιτροπών (οι νέοι πρόεδροι  που τοποθετήθηκαν από το Δήμαρχο είναι πράγματι άνθρωποι γνώστες των προβλημάτων, ικανοί  και δυναμικοί στο να λύνουν προβλήματα), τους έμπειρους μηχανικούς που έχουν εκτελέσει ίδια έργα στο παρελθόν και τους αθλητικούς παράγοντες του Δήμου μας, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί στο άμεσο μέλλον. Γιατί ο Δήμος είμαστε εμείς οι ίδιοι και ο Δήμαρχος ας ελπίσουμε αρωγός μας.

Η πίεση που υπήρχε στους ψηφοφόρους από το μεγάλο πλήθος των υποψηφίων ήταν πρωτόγνωρη για ένα τόσο μικρό Δήμο με αποτέλεσμα τα πολιτικά κριτήρια της ψήφου σε ότι αφορά την επιλογή των υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων να υποβαθμιστούν και να υπερισχύουν κυρίως  άλλα μη πολιτικά κριτήρια, όπως συγγένειες, φιλίες, συμπάθειες, αντιπάθειες κ.α.  Έτσι χάθηκαν οι υποψήφιοι που είχαν κάτι να πουν και υπερίσχυσαν όσοι είχαν τρόπο να περάσουν τις γραμμές τους.

Νίκησαν οι κομματικοί και οι εκλογικοί μηχανισμοί (όσοι υπάρχουν ακόμη) και οι παλαιοκομματικές μέθοδοι που οι περισσότεροι νομίζαμε ότι είχαν εγκαταλειφθεί οριστικά χάριν της ποιότητας της προεκλογικής εκστρατείας. Έτσι ακούγαμε ντουντούκες, βλέπαμε παντού αφισορρύπανση ακόμη και τη νύχτα της  παραμονής των εκλογών κάτι που αποτελεί unfair μεταξύ των συνδυασμών και θυμίζει εποχές της δεκαετίας του 80.

Συνδυασμοί που παρουσιάζονταν με ανανεωμένο πρόσωπο όπως η Δύναμη Πολιτών και η Ένωση Δημοτών  έκρυβαν από πίσω τους βαθιά συντηρητικές δυνάμεις που τις ανέδειξαν με διαφορά στήθους σε πρώτη και δεύτερη θέση κυριολεκτικά τη τελευταία στιγμή, βοηθούντος και των λόγω απειρίας, σημαντικών λαθών της παράταξης του «νεο» και του «ζούμε μαζί».

Παλιές  ηγετικές μορφές, απαξιώθηκαν και σχεδόν  εξαφανίστηκαν από το πολιτικό σκηνικό αλλά βρήκαν ευκαιρία στο δεύτερο γύρο να κάνουν συμφωνίες που θεωρούν ότι θα τους επαναφέρουν από τη πίσω πόρτα. Κάποιοι το αξίζουν, άλλοι όχι.

Στο ενδιάμεσο των δύο εκλογών είχαμε μια πολωτική αναμέτρηση για το ποιός θα είναι το αφεντικό στη πόλη. Κοντέψαμε να βρεθούμε προ ανεξέλεγκτων  καταστάσεων όταν ομάδα χούλιγκανς από 15 περίπου άτομα κατόρθωσε να εισχωρήσει στις παρυφές της τελευταίας συγκέντρωσης του  Βασιλόπουλου. Ευτυχώς επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι.

Το σκηνικό αντιπαλότητας συνεχίστηκε αμέσως μετά τις εκλογές με θέμα το άλσος και το γήπεδο της ΑΕΚ, όταν ανεξέλεγκτοι  χούλιγκανς θεώρησαν ότι είναι δικαίωμά τους να διαλύουν συγκεντρώσεις κατοίκων στο πνευματικό κέντρο. Η βεντέτα άρχισε και συνεχίστηκε και τις επόμενες ημέρες όταν κινδύνεψαν κα καούν ζωντανοί εγκλωβισμένοι στη «Στρούγκα» από ακροδεξιά στοιχεία που είχαν παρεισφρήσει σε κοντινή ανεξέλεγκτη συγκέντρωση.

Το σκηνικό δεν θύμιζε τόσο  Παλέρμο αλλά πιο πολύ την οδό Σταδίου εκείνη την αποφράδα μέρα που ψήφιζε η Βουλή το πρώτο μνημόνιο  και τρεις άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί στη τράπεζα του Βγενόπουλου. Ευτυχώς πάλι επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι και οι γείτονες με χώμα και πυροσβεστήρες.

Τις επόμενες μέρες η γειτονιά μας άρχισε να θυμίζει την οδό Στουρνάρη στα Εξάρχεια και το έπαθλο ήταν το ίδιο. Ποιο θα κάνουν το κουμάντο στη πόλη μας.

Ο νέος μας Δήμαρχος Άρης Βασιλόπουλος σε όλο αυτό το σκηνικό, άλλαξε θέσεις τόσες φορές όσες έκανε τη διαδρομή Κουμουνδούρου – Φιλαδέλφεια και εξαναγκάστηκε στο τέλος, να κάνει αυτό που θα έκανε από την αρχή κάθε πολίτης που σέβεται τη νομιμότητα και θέλει να προστατεύσει τους συμπολίτες του και κυρίως τους άμαχους στο άγριο σκηνικό που στήθηκε. Ζήτησε  προστασία από τον αρμόδιο Υπουργό προστασίας του πολίτη και έτσι κάπως ησυχάσαμε και προς το παρόν μπορούμε να κυκλοφορούμε και να εκφραζόμαστε  ελεύθερα, όπως αρμόζει σε μια Δημοκρατία.

Συνεχίζεται η συζήτηση στη Βουλή για το ρυθμιστικό με αξιοσημείωτο το γεγονός ότι δεν κλήθηκε κανείς από τους φορείς της Νέας Φιλαδέλφειας να πάρει θέση για το θέμα. Η ευθύνη για αυτό ανήκει στα κόμματα της Βουλής αλλά και σε αυτούς που δεν ζήτησαν επιτακτικά από τα κόμματα να τους καλέσουν για να εκφράσουν τη γνώμη τους. Μίλησαν για αυτό το θέμα η εξαίρετη νέα βουλευτής, αγωνίστρια και άνθρωπος του αθλητισμού (Γαλατσιώτισσα)   κ.  Αυλωνίτου η οποία στήριξε τις απόψεις του κόμματος της αλλά ενδιαφέρον είχαν και οι απόψεις του ψαγμένου για το θέμα βουλευτή  Ευβοίας κ. Αποστόλου, ο οποίος προέβλεψε για το μέλλον – μάλλον σωστά κατ’ εμένα- ότι το θέμα θα «σκοντάψει» στο ΣτΕ μετά από κάποια πιθανή προσφυγή πολίτη λόγω αντισυνταγματικότητας του νόμου. Αυτή η μέθοδος (να επιβάλλεται με νόμο ή με άλλο ανάλογο τρόπο μια ρύθμιση που πιθανόν προσκρούει στο Σύνταγμα) έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές στο παρελθόν, για να κερδηθεί χρόνος και να ληφθούν γρήγορα αποφάσεις και αρκετές φορές έχει κριθεί εκ των υστέρων αντισυνταγματική από τα δικαστήρια όταν πολίτες προσέφυγαν σε αυτά για να ακυρώσουν διοικητικές αποφάσεις. Βρέθηκαν όμως προ τετελεσμένων όπως για παράδειγμα στο TheMallAthensστο Μαρούσι αλλά και αλλού. Ανάλογα περιστατικά έχουμε με τα αιολικά πάρκα παντού σε ολόκληρη την επικράτεια (στη Λευκάδα, στα Χανιά, στη Χίο, Την Άνδρο  κ.α.)

Μετά τις εκλογές και αφού μου έμεινε λίγος χρόνος να μελετήσω τις αλλαγές που έρχονται με βάση το νέο νόμο για το ρυθμιστικό της Αθήνας που συζητείτε στη Βουλή αυτές τις ημέρες, μπορώ να διατυπώσω κάποιες πρώτες σκέψεις για το θέμα με βάση:

α)  την εμπειρία μου σαν Πρόεδρος και ενεργό μέλος για πολλά χρόνια στον Περιβαλλοντικό Σύλλογο Νοτιοδυτικής Λευκάδας «ΣΑΠΦΩ», όπου αντιμετώπισα για πολλά χρόνια δύσκολα περιβαλλοντικά προβλήματα, τα οποί και λύσαμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο  και έτυχε να έχουμε και χρόνιες συγκρούσεις με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που έφτασαν μέχρι το Σ.τ.Ε.

β) την καθημερινότητά  μου σαν κάτοικος του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας, αλλά  και σαν άμεσος γείτονας και επισκέπτης  του άλσους της Φιλαδέλφειας

γ) Τη δράση μου σαν ενεργός πολίτης και τις απόψεις μου και τέλος (θα το βάλω και αυτό μέσα) την αγάπη μου για τον αθλητισμό και ιδιαίτερα για  το ποδόσφαιρο και εξυπακούεται  για τους ναούς του ποδοσφαίρου τα γήπεδα.

Θέλω να αρχίσω λίγο ιστορικά για την περιοχή: Πριν το σεισμό υπήρχε το γήπεδο της ΑΕΚ και ένα πολύ όμορφο Άλσος. Σαν κάτοικοι και γείτονες του γηπέδου και του άλσους απολαμβάναμε τότε το άλσος με ζωολογικό κήπο, καφετέρια  και χώρους για παιχνίδι για τα παιδιά μας και τα παιχνίδια της ΑΕΚ, με μικροπροβλήματα που άρχιζαν από τις απαγορεύσεις της Τροχαίας στη μετακίνηση μας με αυτοκίνητο   προς το σπίτι μας την ώρα του αγώνα, προβλήματα στάθμευσης και κυκλοφορίας αλλά και προβλήματα που δημιουργούνταν από οργανωμένες μετακινήσεις κυρίως φιλοξενούμενων οπαδών που αρκετές φορές δεν είχαν και τις καλύτερες διαθέσεις.

Αργότερα γκρεμίστηκε το γήπεδο, ησύχασε η γειτονιά από το κυκλοφοριακό και τα αυτοκίνητα, χάσαμε τα μεγάλα ματς που είχαμε την ευκαιρία να βλέπουμε οι ποδοσφαιρόφιλοι της γειτονιάς (ακόμα και ο κοντινός Απόλλωνας είχε υποβιβαστεί στα τάρταρα της Δ Εθνικής και δεν έδινε ευκαιρίες για να δεις κάτι ποιοτικό) αλλά και το άλσος τράβηξε την ίδια φθίνουσα πορεία με το γήπεδο και τη γύρω περιοχή. Δυο φορές κινδύνεψε να καεί, ο ζωολογικός κήπος διαλύθηκε, ο τόπος βρώμισε, τα δένδρα αρρώστησαν, η λίμνη άδειασε, ο Κένταυρος έκλεισε, ούτε τουαλέτες δεν υπάρχουν ποια, τα παιδιά εξαφανίστηκαν και στη θέση τους βρήκαν χώρο αδέσποτα σκυλιά και άρρωστα άτομα, ο τόπος γέμισε ξερόχορτα και τσουκνίδες και οι επισκέπτες όλο και περισσότερο σπανίζουν.

Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε οι περίοικοι και ασφαλώς δεν μας αρέσει αλλά δεν τιμάει και τη γειτονιά μας αυτή η εικόνα της εγκατάλειψης.

Τώρα ξαφνικά εδώ και ένα χρόνο περίπου από όταν ο Μελισανίδης επέλεξε να επαναφέρει την ιδέα για γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, κρυφό πόθο των απανταχού ΑΕΚτζήδων, ένα άλλο κλίμα και ένας άλλος αέρας δημιουργήθηκε στη πόλη μας. Νέα μαγαζιά άνοιξαν, τα ενοίκια ανέβηκαν ξαφνικά και το γεγονός έφερε όπως ήταν φυσικό συζητήσεις και αντιθέσεις.

Εκλογές έγιναν πρόσφατα και όλοι οι υποψήφιοι τοποθετήθηκαν για το θέμα του γηπέδου και για το θέμα του άλσους. Έτσι από το αποτέλεσμα φάνηκε ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Χαλκηδόνας επιθυμεί να γίνει το γήπεδο με σεβασμό στους πολεοδομικούς και περιβαλλοντικούς κανονισμούς.  Ίσως δεν πρόλαβαν να μελετήσουν και να τοποθετηθούν για το θέμα του ρυθμιστικού το οποίο όμως είναι υποχρέωση της επιτροπής της Βουλής και των κομμάτων να καλέσει τους τοπικούς φορείς και συνδυασμούς να πάρουν θέση κατά τη συζήτηση στη Βουλή.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον συνέβησαν και διάφορα παρατράγουδα τα οποία έχουν σαν βάση τη γενικότερη οικονομική κρίση, την περιθωριοποίηση μεγάλων κομματιών της νεολαίας, τον εκφασισμό της κοινωνίας και την εκμετάλλευση των νέων και συνήθως ανέργων από αλλότρια συμφέροντα που βρίσκουν ευκαιρίες να εγκατασταθούν με τον τσαμπουκά, τις απειλές   και τον εκφοβισμό. Αυτές οι ενέργειες είναι φανερό από το αποτέλεσμα των εκλογών στο Δήμο Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας ότι δεν βρίσκουν έδαφος στη τοπική μας κοινωνία, αντίθετα από αλλού όπου δεν υπάρχει η αντίστοιχη πολιτιστική κληρονομιά και κουλτούρα του δημοκρατικού πλούτου των προσφύγων της Μικρασίας.

Και έρχεται τώρα το ρυθμιστικό για να δώσει λύσεις σε αυτά τα προβλήματα τα οποία θέλουμε δεν θέλουμε είναι υπαρκτά και μέχρι τώρα δεν έχουμε δώσει λύσεις εμείς σαν κάτοικοι ούτε σαν Δήμος. Δηλ δεν έχει ευθύνη ο Δήμος για την εγκατάλειψη του άλσους; Και δεν είναι αυτός που πρώτος έδωσε χώρο στη Κυβέρνηση να αναθέσει σε άλλο φορέα τη διαχείρισή του; Και δεν υπάρχουν άλλοι Δήμοι στην Ελλάδα που ζητούν μετ’ επιτάσεως να μετατραπούν τα άλση τους σε Μητροπολιτικά πάρκα; Και το κράτος δεν έχει ύψιστη συνταγματική υποχρέωση να προστατέψει το άλσος και τα δάση;

Αυτά τα εισαγωγικά και θα επανέλθω στις λεπτομέρειες των ρυθμίσεων και στους κινδύνους που εγκυμονούντα ι .